Do orki gleb zadarnionych, zakorzenionych oraz z dużą ilością kamieni stosuje się pług talerzowy. Jego elementami roboczymi są wklęsłe, obracające się talerze ustawione pod kątem do kierunku jazdy. W praktyce oznacza to, że narzędzie:
- przecina darń i korzenie ruchem tnącym (łatwiej niż stały lemiesz),
- lepiej znosi kontakt z kamieniami, bo talerze mogą się obracać i w pewnym stopniu ominąć przeszkodę,
- ogranicza uszkodzenia w porównaniu z pługami lemieszowymi, które na glebach kamienistych są bardziej narażone na uderzenia w lemiesz i odkładnicę.
Pozostałe typy pługów lemieszowych (np. zagonowe, obrotowe, jednoskibowe) sprawdzają się głównie na glebach bardziej "czystych" i równych, gdzie można uzyskać precyzyjne odwracanie skiby bez dużego ryzyka uszkodzeń. Na glebach silnie zakorzenionych lub zadarnionych mogą mieć trudność z równomiernym podcinaniem i odwracaniem warstwy, a kamienie zwiększają ryzyko wyłamań i przyspieszonego zużycia.
Częstą pułapką egzaminacyjną jest mylenie pługa talerzowego z broną talerzową: brona pracuje zwykle płycej i służy do mieszania oraz uprawy pożniwnej, a nie do typowej orki. Innym nieporozumieniem jest utożsamianie pługa z krojem tarczowym (pojedynczy talerz przed korpusem) z pługiem talerzowym, w którym cała praca robocza wykonywana jest przez zestaw talerzy.
