W uzdatnianiu wód podziemnych aerator jest elementem ciągu technologicznego służącym do napowietrzania (aeracji) wody, czyli intensywnego kontaktu wody z powietrzem. Efektem jest przede wszystkim zwiększenie zawartości tlenu rozpuszczonego oraz często także częściowe odgazowanie (usuwanie niektórych gazów rozpuszczonych). W praktyce aeracja bywa etapem przygotowującym wodę do kolejnych operacji, np. takich, które wymagają obecności tlenu do przebiegu reakcji utleniania.
Odpowiedź "Napowietrzanie." jest poprawna, bo nazwa urządzenia (aerator) i jego funkcja technologiczna w SUW są bezpośrednio związane z procesem aeracji: urządzenie ma zapewnić możliwie dużą powierzchnię kontaktu faz (woda–powietrze) oraz odpowiedni czas i intensywność wymiany masy.
- "Sorpcja." jest błędna, ponieważ sorpcja zachodzi na odpowiednich sorbentach (np. węglu aktywnym lub specjalistycznych złożach) w filtrach/kolumnach sorpcyjnych, a nie w typowym aeratorze.
- "Wymiana jonowa." jest błędna, bo wymiana jonowa wymaga jonitów (żywic) i przebiega w kolumnach jonitowych; aerator nie pełni funkcji złoża jonowymiennego ani nie realizuje selektywnej wymiany jonów.
- "Filtracja powolna." jest błędna, gdyż filtracja (w tym powolna) jest procesem zachodzącym w filtrach ze złożem (np. piaskowym), gdzie zatrzymywane są zawiesiny i produkty reakcji; aerator służy do napowietrzania, a nie do separacji na złożu filtracyjnym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się nazwa urządzenia, najpierw przypisz mu operację jednostkową. Dla aeratora jest nią aeracja/napowietrzanie, natomiast filtracja, sorpcja i wymiana jonowa mają własne, charakterystyczne aparaty technologiczne.
