W zadaniach typu "LAD → lista instrukcji" sprawdza się, czy zapis tekstowy realizuje dokładnie tę samą logikę co układ styków i cewek w języku drabinkowym. W praktyce oznacza to, że:
- połączenie szeregowe styków w LAD odpowiada koniunkcji (AND) warunków w liście instrukcji,
- połączenie równoległe gałęzi w LAD odpowiada alternatywie (OR), która w zapisie instrukcyjnym wymaga poprawnego "zgrupowania" warunków (analogicznie do nawiasów),
- styk normalnie zamknięty (NC) oznacza negację warunku w porównaniu do styku NO.
Odpowiedź "Program 2." uznaje się za poprawną, gdy jako jedyna zachowuje pełną równoważność: te same negacje, to samo zgrupowanie gałęzi (OR), oraz ten sam warunek końcowy sterujący cewką/wyjściem. Dzięki temu w każdym stanie wejść program da identyczny stan wyjścia jak program drabinkowy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi bywają błędne w tego typu zadaniu (typowe rozbieżności):
- "Program 1." – często zawiera błąd w odwzorowaniu styków NC/NO (negacja), co odwraca warunek załączenia.
- "Program 3." – typowy problem to niewłaściwe przeniesienie gałęzi równoległych: OR zostaje zastąpione AND albo brakuje poprawnego zgrupowania warunków.
- "Program 4." – często zmienia logikę końcowego sterowania cewką (np. inny warunek reset/ustaw, brak podtrzymania lub dodatkowy warunek), przez co wyjście nie zachowuje się identycznie.
Wskazówka egzaminacyjna: analizuj program blokami. Najpierw rozpoznaj, które styki są w szeregu (AND), które w równoległych gałęziach (OR), a dopiero potem sprawdzaj w liście instrukcji, czy te relacje są zachowane bez "przestawiania" negacji i bez utraty grupowania.
