W zadaniach typu "schemat logiczny → LAD" kluczowe jest sprawdzenie równoważności funkcji boolowskiej, czyli tego, czy wyjście przyjmuje identyczny stan dla każdego możliwego zestawu stanów wejść. W praktyce można to zrobić na dwa sposoby: (1) przepisać schemat do postaci wyrażenia Boole’a, a potem odtworzyć je w LAD, albo (2) porównać tablicę prawdy dla schematu i dla każdego wariantu programu.
Podstawowe odpowiedniki w LAD są następujące:
- Połączenie szeregowe styków w jednym "szczeblu" odpowiada operacji AND (koniunkcji) – wszystkie warunki muszą być spełnione, aby "przepuścić" sygnał do cewki.
- Połączenie równoległe gałęzi odpowiada operacji OR (alternatywie) – wystarczy spełnienie warunków w jednej gałęzi.
- Styk normalnie zamknięty (NC) odpowiada NOT (negacji) danej zmiennej logicznej: warunek jest spełniony, gdy sygnał ma stan przeciwny.
Odpowiedź "D." jest poprawna, ponieważ przedstawiony w niej program (zapisany w LAD) realizuje dokładnie tę samą kombinację połączeń szeregowych/równoległych oraz negacji, co układ logiczny z rysunku, a więc wyprowadza identyczny sygnał na wyjściu w każdym przypadku.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo zawierają typowe odstępstwa od schematu:
- jedna z nich zwykle ma negację w innym miejscu (np. neguje inne wejście lub neguje wynik całej gałęzi), co zmienia funkcję,
- inna wprowadza zamianę AND ↔ OR przez inną topologię (szereg zamiast równoległego lub odwrotnie),
- kolejna bywa pozornie podobna, ale ma inne grupowanie warunków (co odpowiada innemu nawiasowaniu w algebrze Boole’a).
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli masz wątpliwości, wybierz 2–3 charakterystyczne kombinacje stanów wejść (np. wszystkie "1", wszystkie "0", oraz przypadek z odwróconym wejściem) i sprawdź, czy wyjście w LAD zachowuje się identycznie jak w schemacie. To często szybciej wykrywa różnice niż intuicyjne porównywanie rysunków.
