W opisie podano kluczową cechę: "trasowanie pakietów zostało zastąpione przez przełączanie etykiet". To charakterystyczne dla MPLS (Multiprotocol Label Switching), gdzie urządzenia w rdzeniu sieci podejmują decyzję o przekazaniu pakietu na podstawie krótkiej etykiety (label), a nie wyłącznie na podstawie analizy nagłówka IP i tablic tras dla każdego przeskoku.
W praktyce MPLS jest szeroko używane w sieciach rozległych, zwłaszcza u operatorów, do realizacji usług VPN (np. jako podstawa rozwiązań typu VPN warstwy 2 lub 3). Dzięki etykietom można efektywnie zestawiać ścieżki przesyłania i realizować mechanizmy związane z organizacją ruchu w sieci szkieletowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "RIP (Routing Information Protocol)" to protokół routingu wewnątrzsystemowego. Służy do wymiany informacji o trasach, a nie do przełączania etykiet i nie jest typową technologią budowy VPN w sensie "label switching".
- "EGP (Exterior Gateway Protocol)" to historyczny protokół routingu zewnętrznego; nie jest mechanizmem przełączania etykiet ani współczesną podstawą usług VPN w sieciach operatorskich.
- "SNMP (Simple Network Managment Protocol)" to protokół zarządzania i monitorowania urządzeń (odczyt parametrów, alarmy, konfiguracja poprzez MIB). Nie służy do zestawiania tuneli VPN ani do przenoszenia ruchu użytkowników w modelu etykietowym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "etykieta/label" i "przełączanie", najpierw sprawdź, czy wśród odpowiedzi jest MPLS. Natomiast skróty znane z administracji (jak SNMP) często dotyczą zarządzania, a nie transportu danych.
