Rezystancja izolacji to wielkość opisująca, jak dobrze warstwa izolacyjna oddziela przewodniki (lub przewodnik od masy/konstrukcji). W praktyce technicznej jej pomiar wykonuje się w celu wykrycia zawilgoceń, zabrudzeń, uszkodzeń mechanicznych izolacji, przetarć wiązek i przebicia do masy. Do takiej diagnostyki stosuje się megaomomierz (miernik rezystancji izolacji), który podaje wynik w dużych wartościach (zwykle w megaomach) i realizuje pomiar z użyciem odpowiedniego napięcia probierczego.
Odpowiedź "Megaomomierz." jest poprawna, ponieważ jest to dedykowany przyrząd do badania rezystancji izolacji. Umożliwia on ocenę upływności izolacji, czego nie da się wiarygodnie wykonać typowymi miernikami przeznaczonymi dla innych wielkości.
- "Amperomierz." jest błędny, bo mierzy natężenie prądu w obwodzie; nie podaje bezpośrednio rezystancji izolacji i nie jest narzędziem do testów izolacji.
- "Woltomierz." jest błędny, bo służy do pomiaru napięcia. Sam pomiar napięcia (np. 208 V AC) nie informuje o jakości izolacji przewodów ani o prądach upływu.
- "Watomierz." jest błędny, bo mierzy moc (zależną od napięcia i prądu). Moc nie jest parametrem opisującym stan izolacji i nie zastępuje pomiaru rezystancji izolacji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się zwrot "rezystancja izolacji", prawidłowym skojarzeniem jest megaomomierz (a nie mierniki prądu, napięcia czy mocy). W praktyce pomiar taki wykonuje się zgodnie z procedurami obsługowymi i zasadami bezpieczeństwa, m.in. z odłączeniem wrażliwej elektroniki, jeśli wymagają tego instrukcje.
