Szybkie określenie składu chemicznego stali wykonuje się metodami, które bezpośrednio identyfikują pierwiastki i (zwykle) pozwalają oszacować ich zawartość. Do tego celu stosuje się aparaturę spektroskopową/spektrometryczną, bo analizuje ona widmo promieniowania związane z obecnością konkretnych pierwiastków.
Odpowiedź "Spektroskop." jest poprawna, ponieważ takie przyrządy (w praktyce przemysłowej często jako spektrometry) służą do szybkiej analizy składu stopów, w tym stali, np. przy identyfikacji materiału, kontroli wytopu lub weryfikacji zgodności z normą materiałową.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych rodzajów badań:
- "Dylatometr." bada zmiany wymiarów próbki w funkcji temperatury/czasu. Jest użyteczny m.in. do analiz przemian fazowych i rozszerzalności cieplnej, ale nie służy do oznaczania pierwiastków w stali.
- "Tensometr oporowy." mierzy odkształcenie (zmianę oporu w wyniku rozciągania/ściskania). To narzędzie do badań mechanicznych, monitorowania naprężeń i odkształceń konstrukcji, a nie do analizy chemicznej.
- "Mikroskop elektronowy." pozwala obserwować mikrostrukturę i morfologię w bardzo dużym powiększeniu. Może wspierać badania materiałowe, ale sama obserwacja obrazu nie jest "szybkim określeniem składu chemicznego" w sensie podstawowego doboru przyrządu do analizy składu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "skład chemiczny", szukaj odpowiedzi związanej z analizą pierwiastków (spektroskopia/spektrometria). Gdy pojawia się "odkształcenie" — tensometr; "zmiany długości z temperaturą" — dylatometr; "mikrostruktura" — mikroskopia.
