W bankowości korespondencyjnej używa się terminów opisujących, czyj jest rachunek i gdzie jest prowadzony. Dla rozliczeń pomiędzy bankami kluczowe są rachunki korespondencyjne.
"NOSTRO" oznacza rachunek banku krajowego prowadzony w banku zagranicznym (dosłownie: "nasz u was"). Taki rachunek służy do rozliczeń i księgowania operacji realizowanych z udziałem banku zagranicznego, ponieważ bank krajowy ma w tym banku środki i może je wykorzystywać do rozrachunku.
"LORO" to pojęcie komplementarne: rachunek banku zagranicznego prowadzony w banku krajowym ("ich u nas"). Dlatego w pytaniu o rachunek banku krajowego w banku zagranicznym właściwe jest NOSTRO, a nie LORO.
"SWIFT" nie jest rachunkiem. To nazwa sieci/standardu komunikacji finansowej używanej do wymiany komunikatów (np. zleceń płatniczych) między instytucjami. Ułatwia przekazywanie informacji, ale nie definiuje rodzaju rachunku bankowego.
"SEPA" również nie jest rachunkiem. To obszar i zestaw zasad/standardów dla płatności w euro, ujednolicający realizację przelewów i poleceń zapłaty w określonych krajach. SEPA opisuje sposób realizacji płatności, a nie "konto" w sensie rachunku korespondencyjnego.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą parę: NOSTRO = nasz u was, LORO = ich u nas. Jeśli pytanie wskazuje "rachunek banku X w banku Y", zwykle chodzi o NOSTRO dla banku X, a LORO dla banku Y.
