W opisie zewnętrznym dokumentu ujmuje się cechy pozwalające jednoznacznie zidentyfikować postać i sposób utrwalenia informacji. Kluczowe jest to, że dokument elektroniczny nie ma jednego "domyślnego" fizycznego podłoża, na którym występuje informacja: może być przechowywany i przekazywany na różnych nośnikach (albo w środowisku sieciowym). Dlatego w praktyce opisu, aby uniknąć niejednoznaczności, uzupełnia się opis o wskazanie nośnika.
Odpowiedź "Elektroniczny." jest trafna, bo właśnie przy dokumentacji cyfrowej najłatwiej o nieporozumienie: bez doprecyzowania można nie wiedzieć, czy chodzi o pliki w systemie, na dysku, na nośniku przenośnym czy w repozytorium. Informacja o nośniku wpływa też na sposób zabezpieczenia, udostępniania i długoterminowego przechowywania.
- "Papierowy." – dokument papierowy ma z definicji nośnik wprost wynikający z rodzaju (papier), więc dopisywanie nośnika jako dodatkowego określenia zwykle nie jest elementem rozstrzygającym w tym typie pytania.
- "Pergaminowy." – analogicznie, pergamin jest materialnym podłożem, które samo stanowi informację o nośniku; ryzyko niejednoznaczności jest mniejsze niż w przypadku dokumentu elektronicznego.
- "Audiowizualny." – dokument audiowizualny odnosi się do treści/formy zapisu (dźwięk/obraz), ale nie musi precyzować konkretnego nośnika. Uczniowie często wybierają tę opcję, bo kojarzą AV z płytami czy taśmą, jednak pytanie dotyczy sytuacji, gdy bez dopisku nośnika opis jest niepełny lub niejednoznaczny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się "elektroniczny", a pytanie dotyczy uzupełnienia opisu o nośnik informacji, zwykle chodzi o to, że dokument cyfrowy wymaga doprecyzowania sposobu/środowiska przechowywania, bo nie wynika on jednoznacznie z samej nazwy rodzaju dokumentu.
