W klasycznej teorii marketingu wyróżnia się trzy podstawowe strategie dystrybucji: intensywną, selektywną oraz wyłączną (ekskluzywną). Dobór strategii zależy od charakteru produktu, oczekiwanego poziomu obsługi, ryzyka oraz tego, jak bardzo producent chce kontrolować kanał sprzedaży.
Odpowiedź "Wyłączną." jest poprawna, ponieważ przedstawione na ilustracjach towary mają cechy dóbr luksusowych (superauto oraz zegarek premium). Tego typu produkty sprzedaje się zwykle przez jeden lub niewielu, starannie dobranych dystrybutorów na danym obszarze. Celem jest utrzymanie prestiżu, spójnego sposobu ekspozycji, wysokich standardów obsługi i serwisu oraz ograniczenie ryzyka związanego z obrotem towarem o bardzo dużej wartości.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Intensywną." stosuje się, gdy produkt ma być maksymalnie dostępny (wiele punktów sprzedaży), typowo dla artykułów codziennego użytku. Dla dóbr luksusowych taka strategia osłabiałaby wizerunek i utrudniałaby kontrolę jakości obsługi.
- "Selektywną." stosuje się, gdy sprzedaż odbywa się w wybranych punktach, ale jest ich relatywnie więcej niż w dystrybucji wyłącznej (np. produkty wymagające doradztwa lub obsługi posprzedażowej). Dobra prestiżowe zwykle wymagają jeszcze większej kontroli i węższego kanału, więc właściwsza jest wyłączność.
- "Zintegrowaną." nie należy do podstawowego, klasycznego podziału strategii dystrybucji na intensywną/selektywną/wyłączną. Może kojarzyć się z integracją kanałów lub logistyką, ale nie jest standardową odpowiedzią w tym typie pytania.
Z perspektywy magazyniera-logistyka wybór dystrybucji wyłącznej oznacza m.in. wysyłki do ograniczonej liczby autoryzowanych odbiorców, konieczność wzmocnionych procedur bezpieczeństwa, dokładnej ewidencji oraz często dodatkowych wymagań dotyczących ubezpieczenia i kontroli dostępu do stref składowania.
