W systemach suchej zabudowy typ ścianki działowej rozpoznaje się głównie po dwóch cechach: liczbie konstrukcji nośnych (rusztów) oraz liczbie warstw płyt tworzących okładzinę.
"Ścianka o pojedynczej konstrukcji nośnej, z pojedynczym opłytowaniem" oznacza, że ścianka ma jeden ruszt z profili (jeden rząd słupków między prowadnicami) i po jednej warstwie płyt po obu stronach rusztu. Na schematach zwykle widać wtedy jeden "szkielet" profili oraz pojedynczą okładzinę, bez zdublowania płyt.
Odpowiedź "Ściankę o pojedynczej konstrukcji nośnej, z podwójnym opłytowaniem" jest błędna, bo podwójne opłytowanie to dwie warstwy płyt na stronie (często stosowane dla lepszej sztywności, akustyki lub ochrony). Na rysunku taki układ byłby pokazany jako zdublowane warstwy okładziny.
Odpowiedź "Ściankę o podwójnej konstrukcji nośnej, z pojedynczym opłytowaniem" jest błędna, bo podwójna konstrukcja nośna oznacza dwa niezależne ruszty (np. dwa rzędy profili) zamiast jednego. Taki schemat konstrukcyjnie różni się od rusztu pojedynczego.
Odpowiedź "Ściankę o podwójnej konstrukcji nośnej, z podwójnym opłytowaniem" opisuje wariant o największej "rozbudowie" (dwa ruszty i dwie warstwy płyt), więc nie pasuje do rozwiązań, gdzie widoczny jest tylko jeden ruszt oraz pojedyncze warstwy okładziny.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy widzisz jeden czy dwa rzędy profili (ruszt), a dopiero potem policz warstwy płyt na każdej stronie.
