Kontrast "kolorowy – niekolorowy" występuje wtedy, gdy w jednej fryzurze (lub w jej kluczowych partiach) łączy się barwy chromatyczne z barwami achromatycznymi. Barwy chromatyczne to takie, które mają wyraźny odcień (np. rudość, czerwień, fiolet, niebieski), natomiast achromatyczne to biel, szarości i czerń. W praktyce fryzjerskiej taki kontrast jest często używany, aby uzyskać mocny, graficzny efekt i podkreślić kształt fryzury.
Odpowiedź "Jasny – ciemny" jest nieadekwatna, gdy różnica w fryzurze nie wynika przede wszystkim z poziomu jasności (waloru), lecz z tego, że część włosów jest kolorowa, a część neutralna (biała/szara/czarna). Kontrast walorowy może wystąpić nawet w obrębie samych szarości, więc jest inną kategorią niż "kolorowy–niekolorowy".
Odpowiedź "Komplementarny" odnosi się do zestawień barw dopełniających (leżących naprzeciwko siebie na kole barw) i typowo daje efekt silnego "migotania" oraz wzajemnego wzmacniania nasycenia. Jeśli na fryzurze nie widać pary dopełniającej (np. niebieski–pomarańczowy), nie należy wybierać tego typu kontrastu.
Odpowiedź "Symultaniczny" dotyczy zjawiska percepcyjnego: sąsiedztwo jednej barwy może wywołać wrażenie pojawienia się jej dopełnienia w drugiej (np. neutralny obszar obok mocnej barwy może "wydawać się" zabarwiony). To nie jest podstawowa kategoria opisu fryzury, gdy realnie zestawiono kolor z niekolorem.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy w pracy dominują barwy neutralne (biel/szarość/czerń). Jeśli obok nich występuje wyraźny odcień – bardzo często jest to właśnie kontrast "kolorowy – niekolorowy".
