Część graficzna inwentaryzacji (np. terenu, zieleni, elementów małej architektury) wymaga dokładnego i możliwie pełnego podkładu, na którym można jednoznacznie zlokalizować obiekty i relacje przestrzenne. Taką funkcję spełnia mapa zasadnicza, bo jest mapą wielkoskalową i prezentuje szczegółową treść sytuacyjną (m.in. obrysy obiektów, przebieg komunikacji, granice, elementy uzbrojenia terenu), co pozwala nanosić wyniki pomiarów i obserwacji terenowych.
Odpowiedź "Mapa zasadnicza" jest więc właściwa, ponieważ inwentaryzacja w ujęciu projektowo-wykonawczym potrzebuje stabilnego odniesienia przestrzennego: czytelnych obiektów stałych, układu działek oraz elementów infrastruktury, które wpływają na projekt i późniejsze prace.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo nie pełnią roli typowego podkładu dla rysunku inwentaryzacyjnego:
- "Mapa glebowa" to mapa tematyczna – służy do oceny właściwości gleb (np. pod dobór roślin czy ocenę warunków siedliskowych), ale nie zapewnia kompletnej treści sytuacyjnej potrzebnej do rysunku inwentaryzacji obiektów.
- "Mapa topograficzna" jest zwykle bardziej ogólna (mniejsza szczegółowość w porównaniu z mapą zasadniczą) i częściej służy do orientacji w terenie lub analiz w skali obszaru, a nie do precyzyjnego nanoszenia elementów inwentaryzowanych w skali działki.
- "Mapa fizjograficzna" również ma charakter analityczno-przyrodniczy (rzeźba, stosunki wodne, uwarunkowania), co bywa przydatne w diagnozie terenu, ale nie zastępuje podkładu sytuacyjnego do opracowania rysunku inwentaryzacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "część graficzna" oraz potrzeba naniesienia obiektów na plan, najczęściej szuka się mapy, która stanowi bazę sytuacyjno-wysokościową, a nie mapy tematycznej.
