Modulacje cyfrowe rozpoznaje się po tym, który parametr nośnej jest przełączany między dyskretnymi stanami. W kluczowaniu fazy PSK (Phase Shift Keying) sygnał przenosi informację poprzez skokowe zmiany fazy (np. o 0° i 180° w najprostszym wariancie), podczas gdy amplituda i częstotliwość nośnej pozostają w przybliżeniu stałe. Na rysunku typowo widać więc przebieg o podobnej "gęstości" oscylacji (częstotliwości), ale z nagłymi zmianami położenia fazowego.
Odpowiedź "PSK (ang. Phase Shift Keying)" jest poprawna, gdy rysunek przedstawia właśnie te przeskoki fazy. To cecha odróżniająca PSK od kluczowania częstotliwości.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "FSK (ang. Frequency Shift Keying)" opisuje modulację, w której przełączane są częstotliwości (np. dwie różne wartości dla bitów 0/1). Na wykresie czasu zwykle widać odcinki o wyraźnie różnej liczbie okresów na tę samą długość czasu.
- "MSK (ang. Minimum Shift Keying)" to szczególny przypadek FSK o minimalnym odstępie częstotliwości zapewniającym ortogonalność symboli. Nadal jest to kluczowanie częstotliwości, więc oczekuje się rozpoznawalnej zmiany częstotliwości (choć "łagodniejszej" i z ciągłością fazy).
- "QPSK (ang. Quadrature Phase Shift Keying)" jest odmianą PSK, ale z czterema stanami fazy (zwykle 2 bity na symbol). Jeśli rysunek pokazuje tylko dwa stany fazy (typowe dla BPSK), wybór QPSK byłby błędem wynikającym z utożsamienia "PSK" z "QPSK". W konstelacji QPSK widać cztery punkty, a w przebiegu mogą pojawiać się skoki między czterema wartościami fazy.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zdecyduj, czy na rysunku zmienia się częstotliwość (FSK/MSK), czy faza (PSK/QPSK). Dopiero potem rozstrzygaj liczbę stanów (PSK vs QPSK).