We frezowaniu narzędzie wieloostrzowe (frez) wykonuje ruch obrotowy, a przedmiot (lub stół) wykonuje ruch posuwowy. O rodzaju frezowania decyduje to, jak w strefie kontaktu ostrza z materiałem ustawiają się względem siebie zwroty:
- Vc – prędkości obwodowej (wynikającej z obrotu frezu),
- Vf – posuwu.
Frezowanie współbieżne zachodzi wtedy, gdy w punkcie styku ostrza z obrabianą powierzchnią zwrot Vc jest zgodny ze zwrotem Vf. Na przedstawionym schemacie właśnie to widać: w dolnym punkcie styku wektor Vc ostrza jest skierowany w tę samą stronę co posuw, więc poprawną odpowiedzią jest "Frezowanie współbieżne".
Dodatkowo (jako cechy pomocnicze) przy współbieżnym grubość wióra typowo maleje od maksimum do zera, co sprzyja lepszej jakości powierzchni i mniejszym siłom skrawania, ale wymaga sztywnego układu i małych luzów posuwu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Struganie poprzeczne – to obróbka narzędziem o ruchu posuwisto-zwrotnym (nie frezem wieloostrzowym obracającym się), więc nie pasuje do schematu z obrotowym frezem i wiórem w strefie skrawania.
- Toczenie wzdłużne – w toczeniu obraca się przedmiot, a narzędzie ma zwykle jedno ostrze; na schemacie widać frez wieloostrzowy i typową sytuację frezowania.
- Dłutowanie przeciwbieżne – dłutowanie również jest ruchem posuwisto-zwrotnym, a określenie "przeciwbieżne" odnosi się do relacji Vc i Vf w frezowaniu; tu zgodność zwrotów wskazuje na współbieżne, nie przeciwbieżne.
Wskazówka egzaminacyjna: nie oceniaj typu frezowania po samym kierunku obrotu. Zawsze sprawdź, jaki jest zwrot Vc w miejscu skrawania i porównaj go ze zwrotem Vf.
