KWALIFIKACJA PGF1 + PGF2 - CZERWIEC 2020

Papier powlekany ma na powierzchni warstwę (powłokę), która zwiększa gładkość i ogranicza wsiąkanie składników farby w strukturę papieru.

Dzięki temu druk wielobarwny ma zwykle lepsze nasycenie, ostrzejsze punkty rastra i wyższy kontrast niż na papierze niepowlekanym.

Gramatura (g/m²) mówi, ile waży 1 m² papieru i wpływa na sztywność, grubość oraz zachowanie w maszynie.

W prasie typowa gazeta jest lekka, a wkładki kolorowe bywają cięższe. Sama gramatura nie wystarcza—ważne jest też, czy papier jest powlekany.

Papier LWC jest lekko powlekany, więc daje gładszą powierzchnię pod raster i zdjęcia.

To poprawia reprodukcję barw i czytelność detali w druku wielobarwnym. Dlatego w praktyce jest kojarzony z wkładkami, suplementami i publikacjami, gdzie liczy się jakość kolorów.

Papier gazetowy jest zwykle niepowlekany, bardziej chłonny i mniej gładki, co może obniżać nasycenie i ostrość druku.

Papier powlekany ma lepsze właściwości powierzchniowe, więc lepiej sprawdza się przy wielobarwnych ilustracjach, zdjęciach i apli.

Nie jest to typowy wybór. Tektura 300 g/m² jest ciężka i sztywna, projektowana raczej do opakowań, okładek i kartoników.

Gazeta lub wkładka prasowa musi być lekka i łatwa w składaniu, więc stosuje się papiery o znacznie niższej gramaturze.

Papier samoprzylepny stosuje się głównie do etykiet i oznaczeń, gdzie potrzebna jest warstwa kleju oraz podkład (liner).

To inne zastosowanie niż druk wkładek prasowych, dlatego w pytaniach o prasę jest to zwykle dystraktor sprawdzający rozpoznanie przeznaczenia podłoża.

Papier syntetyczny wybiera się, gdy kluczowa jest odporność: na wilgoć, rozdarcie, ścieranie lub chemikalia.

Takie podłoże spotyka się np. w etykietach i zastosowaniach specjalnych. Do wkładek gazetowych zwykle nie ma uzasadnienia technologicznego ani ekonomicznego.

Szukaj w treści słów typu "wkładka", "suplement", "reklamowa", "wielobarwna" oraz odniesień do wysokiej jakości kolorów.

Jeśli nacisk jest na jakość reprodukcji barw, częściej chodzi o papier powlekany. Jeśli na niski koszt i masową produkcję, częściej chodzi o papier gazetowy.

Częsty błąd to wybór papieru tylko po gramaturze, bez uwzględnienia powlekania i chłonności.

Drugi błąd to mylenie przeznaczeń: etykiety (samoprzylepny), opakowania (tektura) i publikacje (papiery publikacyjne). Na egzaminie zawsze łącz materiał z typową aplikacją.

Na podłożach bardziej chłonnych farba może się rozpływać, a punkt rastrowy traci ostrość, co pogarsza szczegóły i kontrast.

Powlekane, gładsze podłoża stabilizują punkt i pomagają w uzyskaniu równomiernych przejść tonalnych, co jest kluczowe w druku zdjęć i grafiki wielobarwnej.