Do wykończenia dołu wyrobu z dzianiny stosuje się ścieg, który po pierwsze wygląda estetycznie na prawej stronie, a po drugie pozostaje elastyczny (nie pęka przy rozciąganiu materiału). Tę funkcję spełnia ścieg pokrywający dwuigłowy trzynitkowy (w klasyfikacji ISO 4915 odpowiada mu typ z grupy 406).
Na rysunku/zdjęciu widać cechy charakterystyczne dla ściegu pokrywającego:
- na wierzchu materiału są dwie równoległe linie ściegów igłowych (wynik pracy dwóch igieł),
- od spodu znajduje się jeden splot z pętelek łączący te dwie linie, tworzący układ przypominający drabinkę (nitka chwytacza dolnego).
Z konstrukcji ściegu wynika też liczba nitek: 2 igły + 1 chwytacz = 3 nitki. Dlatego prawidłowa jest odpowiedź: Pokrywający, dwuigłowy, trzynitkowy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Obrzucający, dwuigłowy, trzynitkowy – ścieg obrzucający (overlock) ma za zadanie obrzucić i zabezpieczyć surową krawędź, tworząc oplot wokół brzegu. Na ilustracji krawędź jest podwinięta, a ścieg nie oplata brzegu jak overlock.
- Pokrywający, dwuigłowy, czteronitkowy – czteronitkowy wariant nie pasuje do widocznej struktury od spodu (brak dodatkowej nitki/układu pętelek typowego dla innej konfiguracji). Ilustracja pokazuje układ odpowiadający 3 nitkom.
- Obrzucający, dwuigłowy, czteronitkowy – łączy dwa błędy naraz: wskazuje ścieg obrzucający zamiast pokrywającego oraz niezgodną liczbę nitek.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy masz rozpoznać ścieg na dzianinie, zawsze sprawdź obie strony. Dwie równoległe linie na licu + "drabinka" na lewej stronie to najszybszy znak rozpoznawczy ściegu pokrywającego używanego do dołów T-shirtów i bluz.
