Struktura macierzowa powstaje przez nałożenie na siebie dwóch porządków zarządzania: najczęściej funkcyjnego (działy, specjalizacje) oraz projektowego (zespoły/projekty). Jej najbardziej rozpoznawalną cechą jest podwójne podporządkowanie: ten sam pracownik może raportować jednocześnie do przełożonego funkcjonalnego (np. kierownika działu) i do kierownika projektu (np. wdrożenia, reorganizacji, uruchomienia nowego magazynu).
Dlatego odpowiedź "Macierzowy." jest właściwa, jeśli na rysunku przedstawiono jednoczesne współistnienie: (1) pionów/komórek funkcjonalnych oraz (2) poziomych struktur projektowych, które "przecinają" działy i korzystają z tych samych zasobów.
Pozostałe propozycje nie pasują, gdy schemat pokazuje wyraźnie dwa wymiary zarządzania:
- "Projektowy." – w strukturze projektowej dominują projekty, a działy funkcjonalne są ograniczone lub pełnią rolę wspierającą; zwykle nie akcentuje się stałego, równoległego układu funkcjonalnego dla wszystkich pracowników.
- "Zadaniowy." – określenie bywa używane potocznie lub w odniesieniu do zespołów zadaniowych, ale nie jest tak jednoznaczne jak macierz; może sugerować organizację pracy wokół zadań bez formalnej dwuwymiarowej macierzy zależności.
- "Dywizjonalny." – w strukturze dywizjonalnej podstawą podziału są dywizje (np. produkt, region, klient), a nie krzyżowanie funkcji z projektami; na schemacie zwykle widać samodzielne jednostki dywizji z własnymi funkcjami.
W praktyce logistyki i magazynowania struktura macierzowa pojawia się np. przy równoczesnym prowadzeniu operacji magazynowych oraz projektów (wdrożenie systemu, zmiana layoutu, uruchomienie nowej lokalizacji). Klucz do rozpoznania na egzaminie: szukaj na schemacie dwóch "osi" organizacji i relacji raportowania w obu kierunkach.
