W fotografii przestrzennego obiektu (np. twarzy, bryły produktu) po stronie odwróconej od światła głównego powstają cienie. Jeśli są zbyt głębokie, traci się detal (teksturę, rysunek powierzchni) i rośnie kontrast oświetleniowy sceny.
Światło wypełniające jest przeznaczone właśnie do zmniejszania głębokości cieni: podnosi poziom jasności w obszarach cienia, nie zastępując światła głównego. Można je realizować lampą o mniejszej mocy, dużym miękkim modyfikatorem, blendą/odbłyśnikiem lub odbiciem od ściany. Efekt to łagodniejsze przejścia tonalne i większa czytelność detali po stronie nieoświetlonej.
Odpowiedź "tłowe" jest nieadekwatna, ponieważ światło tła ma za zadanie kontrolować jasność i wygląd tła (np. uzyskać białe tło, gradient, separację), a nie rozjaśniać cienie na samym obiekcie.
Odpowiedź "konturowe" (rim/kicker) służy głównie do podkreślenia krawędzi obiektu i separacji od tła poprzez jasny obrys. Zazwyczaj jest ustawiane z tyłu lub z boku i nie wypełnia cieni na stronie nieoświetlonej – może wręcz zwiększać wrażenie kontrastu.
Odpowiedź "górne" opisuje raczej kierunek padania światła (z góry), a nie jego funkcję. Zmiana na światło górne często pogłębia cienie pod oczami, nosem czy pod wystającymi elementami bryły. Nie jest to typowe narzędzie do "spłycania" cieni po stronie nieoświetlonej; do tego używa się właśnie wypełnienia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się cel "zmniejszyć cienie", "rozjaśnić cienie", "zredukować kontrast" – najczęściej chodzi o światło wypełniające lub odbłyśnik pełniący jego rolę.
