W projektowaniu DTP i grafice wektorowej spotyka się kilka sposobów umieszczania tekstu. Różnią się one tym, jak tekst jest ograniczany, jak reaguje na zmianę rozmiaru obiektu oraz czy podąża po krzywej.
"Ramka tekstowa" oznacza, że tekst znajduje się w wyznaczonym obszarze (pojemniku). Charakterystyczne cechy to: zawijanie wierszy do krawędzi ramki, możliwość zmiany rozmiaru ramki i "przelania" składu, a także typowe zachowanie jak dla tekstu akapitowego/obszarowego.
"Tekst ozdobny" (display) to zwykle tekst traktowany jak pojedynczy obiekt do nagłówków: nie jest ograniczony obszarem w taki sposób jak ramka, a łamanie wierszy i zachowanie przy skalowaniu jest inne. Częstym błędem jest utożsamianie go z tekstem w ramce tylko dlatego, że wygląda "ładnie" lub ma duży rozmiar.
"Tekst na ścieżce" rozpoznaje się po tym, że linia bazowa znaków przebiega po krzywej (łuku, okręgu, dowolnej ścieżce). Jeśli tekst jest wyraźnie ułożony wzdłuż krzywej, jest to właśnie ten typ. Gdy tekst jest prosty i ograniczony obrysem prostokąta/figury, typowo nie jest to tekst na ścieżce.
"Maska tekstu" odnosi się do sytuacji, w której widoczność tekstu jest kontrolowana przez inny obiekt (maskę/klip). Maska nie jest tym samym co ramka: w masce kluczowe jest ukrywanie części obiektu, a nie skład akapitowy w pojemniku. Uczniowie często mylą te pojęcia, bo w obu przypadkach "coś ogranicza widoczny obszar", ale mechanizm i zastosowanie są inne.
Na egzaminie warto patrzeć na sygnały wizualne: czy tekst łamie się w obrębie pojemnika (ramka), czy biegnie po krzywej (ścieżka), czy jest traktowany jak pojedynczy obiekt nagłówkowy (ozdobny), czy widać efekt przycinania/odsłaniania (maska).
