W zadaniach tego typu kluczowe jest rozdzielenie problemu na dwa kroki: ile sztuk mieści się w jednej warstwie oraz czy wysokość skrzyni pozwala na 4 warstwy. Skoro do transportu ma trafić 96 sztuk, a układ ma być w 4 warstwach, to w jednej warstwie musi znaleźć się 96/4 = 24 sztuki.
Następnie sprawdza się, czy na dnie skrzyni da się ułożyć 24 elementy o podstawie 30 × 15 cm. W praktyce oznacza to dobranie takiej powierzchni użytkowej (długość i szerokość wewnętrzna skrzyni), aby dało się ułożyć elementy w siatce (np. w rzędach i kolumnach), ewentualnie z obrotem elementu, jeśli jest to dopuszczalne.
Druga część to wysokość: element ma wysokość 15 cm, a są 4 warstwy, więc minimalna wysokość użytkowa dla samych ładunków to 4 × 15 cm. Jeżeli w zadaniu nie przewidziano przekładek ani luzów technologicznych, przyjmuje się sumę wysokości warstw jako warunek konieczny.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Skrzynia 4", bo (zgodnie z załączonym zestawieniem/ilustracją do zadania) jako jedyna spełnia jednocześnie warunek ułożenia 24 sztuk w warstwie oraz warunek wysokości dla 4 warstw. Pozostałe skrzynie zawodzą zwykle w jednym z tych punktów: albo ich podstawa jest zbyt mała, by ułożyć 24 sztuki w jednej warstwie, albo wysokość wewnętrzna nie wystarcza na cztery warstwy ładunku.
Na egzaminie warto stosować kontrolę wyniku: po wybraniu skrzyni sprawdź, czy liczba sztuk na warstwę rzeczywiście daje 24 oraz czy nie "zabraknie" wysokości. To ogranicza typowe pomyłki wynikające z nieuważnego przypisania wymiarów do osi.
