W spódnicy pokazanej na ilustracji część górna jest gładka i dopasowana, natomiast część dolna jest rozszerzana i ułożona w fałdy (plisy). Oznacza to, że na linii łączenia muszą spotkać się dwa różne układy materiału: prosta krawędź elementu górnego oraz krawędź elementu dolnego, w której nadmiar obwodu jest zebrany w regularne zagięcia.
Odpowiedź "B" jest poprawna, bo wskazuje taki rysunek instruktażowy, w którym w przekroju widać uchwycenie zagiętego materiału (fałdy) w miejscu łączenia z drugim elementem oraz sposób przeszycia stabilizujący to połączenie. W praktyce krawieckiej to właśnie na tym etapie fałdy muszą zostać prawidłowo ułożone (kierunek zakładek, równe odległości) i dopiero wtedy zszyte z częścią górną, aby uzyskać pożądany efekt układania dołu.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ przedstawiają inne sytuacje technologiczne:
- Rysunek "A" pokazuje zagięcie i przeszycie, ale bez jednoznacznego uchwycenia i stabilizacji charakterystycznej dla połączenia dołu w fałdy z górą; może kojarzyć się z inną operacją (np. podwinięciem lub innym układem krawędzi).
- Rysunek "C" wskazuje inny kształt wypełnienia/znacznika w zagięciu oraz inne położenie elementu w przekroju, co nie odpowiada typowemu uchwyceniu fałd na linii łączenia dwóch części spódnicy.
- Rysunek "D" prezentuje dwa zagięcia i połączenie, które może odpowiadać łączeniu dwóch podwiniętych krawędzi albo innemu sposobowi zestawienia warstw, a nie klasycznemu wszyciu elementu dolnego z uformowanymi fałdami do elementu górnego.
Wskazówka egzaminacyjna: w takich zadaniach najpierw rozpoznaj, czy schemat dotyczy łączenia dwóch elementów, czy wykończenia krawędzi. Dla łączenia części górnej i dolnej kluczowe jest to, aby w przekroju było widać zarówno element górny, jak i zagięty (sfałdowany) element dolny uchwycone wspólnym przeszyciem.
