W ocenie pokroju konia (widok z przodu) zwraca się uwagę na przebieg osi kończyny oraz kierunek ustawienia kopyt. Postawa francuska kończyn przednich jest rozpoznawana przede wszystkim po tym, że kopyta (palce) są skierowane na zewnątrz w stosunku do osi kończyny. W praktyce oznacza to "palcowanie na zewnątrz" – dolne partie kończyn odchylają się na zewnątrz, mimo że wyżej (wzdłuż kończyny) oś może być względnie prosta.
Odpowiedź "Rysunek 1." jest właściwa, ponieważ na tym szkicu wyraźnie widać, że dolne części kończyn i kopyta odchylają się na zewnątrz względem pionowych linii pomocniczych. To odpowiada typowemu opisowi postawy francuskiej.
Pozostałe propozycje nie pasują do definicji postawy francuskiej:
- "Rysunek 2." pokazuje układ, w którym kończyny rozchodzą się ku dołowi bardziej "całościowo" (odcinek od góry do dołu jest ustawiony szerzej), co odpowiada innemu typowi odchylenia niż samo ustawienie palców na zewnątrz.
- "Rysunek 3." przedstawia ustawienie proste i równoległe, zgodne z liniami pomocniczymi, czyli obraz postawy prawidłowej w tym ujęciu, a nie wady postawy.
- "Rysunek 4." pokazuje sytuację odwrotną: kopyta są skierowane do wewnątrz (palce do środka), co wyklucza rozpoznanie postawy francuskiej.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o postawy kończyn w widoku z przodu najpierw sprawdź kierunek ustawienia palców kopyt (na zewnątrz/do wewnątrz), a dopiero potem oceniaj, czy odchylenie dotyczy całej kończyny czy głównie jej dolnego odcinka.
