Kołnierz marynarski to kołnierz płaski, który po wszyciu układa się na ramionach i plecach, tworząc charakterystyczny "kwadratowy" lub szeroki tył oraz wyraźny przód. W konstrukcji formy kluczowe jest to, aby:
- linia wszycia kołnierza była zgodna z podkrojem szyi (zapewnia to poprawne doszycie i układanie),
- kształt i szerokość części tylnej odpowiadały typowej sylwetce kołnierza marynarskiego (kołnierz leży płasko i jest wyraźnie szerszy niż klasyczne kołnierze koszulowe),
- rysunek wskazywał prawidłową relację krawędzi zewnętrznych do linii wszycia (właściwe proporcje ułatwiają uzyskanie estetycznego, płaskiego ułożenia).
Odpowiedź "rysunek C" jest poprawna, ponieważ przedstawia sposób wykonania formy odpowiadający tym zasadom: układ linii konstrukcyjnych oraz kształt elementu wskazują na kołnierz, który po wszyciu będzie układał się płasko na odzieży.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, gdyż prezentują rysunki niespełniające typowych cech kołnierza marynarskiego. Najczęściej takie błędne rysunki pokazują konstrukcję właściwą innym kołnierzom (np. kołnierzom z wyraźną stójką, kołnierzom koszulowym lub rozwiązaniom z innym przebiegiem linii wszycia), przez co po uszyciu kołnierz nie uzyska charakterystycznego wyglądu lub nie będzie się prawidłowo układał.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi zawsze sprawdź na rysunku linię wszycia oraz to, czy forma sugeruje płaski kołnierz o szerokiej części tylnej. Sama "ładna" krawędź zewnętrzna nie wystarcza do identyfikacji typu kołnierza.
