W pytaniach o przekrój liczy się to, co widać "w środku" połączenia: kolejność warstw, gdzie przebiega linia szycia, jak duży jest zapas oraz czy krawędź zapasu ma wykończenie zapobiegające strzępieniu. W przypadku falbanki typowym, poprawnym technologicznie rozwiązaniem jest wszycie falbanki w szew łączący element sukienki (np. dół z doszywanym pasem, część górną z dolną itp.).
- Dlaczego odpowiedź "A" jest właściwa? Ponieważ przedstawia falbankę jako osobną warstwę ujętą w miejscu łączenia, a linia szwu obejmuje wszystkie potrzebne warstwy. Dodatkowo przekrój sugeruje, że zapas szwu jest uporządkowany (np. zaprasowany) i ma wykończenie, co daje estetykę od prawej strony i trwałość w praniu.
- Dlaczego pozostałe rysunki mogą być błędne? Typowe błędy na przekrojach to: przyszycie falbanki tylko do jednej warstwy zamiast wprowadzenia jej w szew, odwrócenie kierunku ułożenia falbanki (co może powodować podwijanie się i deformację), pokazanie niewłaściwego miejsca prowadzenia ściegu (np. omijanie jednej z warstw) albo brak wykończenia krawędzi zapasu, co w praktyce skutkuje strzępieniem i osłabieniem szwu.
Na egzaminie warto stosować prostą procedurę analizy: (1) policz warstwy w przekroju, (2) sprawdź, czy ścieg "łapie" falbankę, (3) oceń, czy zapas ma logiczne wykończenie i kierunek. Jeśli rysunek pokazuje falbankę "doklejoną" do krawędzi bez sensownego zapasu albo ścieg nie obejmuje wszystkich warstw, to zwykle jest to wariant niepoprawny.
