W korekcie optycznej twarzy okrągłej makijażem najważniejszy jest efekt wysmuklenia i wydłużenia. Twarz okrągła ma zwykle zbliżoną szerokość i wysokość oraz pełniejsze policzki, dlatego schemat światłocienia powinien "zabrać" optycznie szerokość na bokach i dodać wrażenia większej długości w osi pionowej.
Przyciemnianie (kontur) stosuje się tam, gdzie chcemy wizualnie cofnąć lub zwęzić: przy linii włosów na czole oraz w okolicy żuchwy. To pomaga "zebrać" obrys twarzy i nadać mu bardziej owalny charakter. Rozjaśnianie (światło) w centrum twarzy wzmacnia wrażenie pionu; rozjaśnienie brody dodatkowo wspiera optyczne wydłużenie dolnej części.
Równie istotne jest prowadzenie różu. Dla twarzy okrągłej korzystny jest kierunek po skosie do skroni, bo:
- tworzy linię unoszącą i wydłużającą rysy,
- pomaga "odciągnąć" uwagę od najszerszej części policzków,
- zmniejsza ryzyko efektu poszerzenia, który daje aplikacja pozioma.
Odpowiedzi z różem nakładanym poziomo na kości policzkowe mogą być mylące, bo taki układ często optycznie poszerza twarz, co jest niepożądane przy kształcie okrągłym. Również schematy, w których rozjaśnia się żuchwę lub rozjaśnia okolice, które powinny być "cofnięte" cieniem, prowadzą do wzmocnienia wrażenia szerokości zamiast wyszczuplenia. W praktyce warto pamiętać: ciemniej na obrysie, jaśniej w centrum, a róż kieruj ukośnie ku górze, aby modelować, a nie skracać i nie poszerzać twarzy.
