Pokazany element jest profilowaną kształtką siedziskową o wyraźnej krzywiźnie. Najważniejszą wskazówką jest krawędź: widać na niej wiele cienkich warstw drewna (forniru) sklejonych ze sobą. Taka budowa oznacza, że nie jest to element z drewna litego, lecz sklejka (materiał warstwowy).
Żeby uzyskać trwałe, powtarzalne wygięcie sklejki, stosuje się technologię gięcia z jednoczesnym klejeniem (formowania sklejki). W praktyce układa się warstwy forniru z naniesionym klejem w formie o wymaganym kształcie, a następnie prasuje. Po związaniu kleju element utrzymuje nadany promień i profil – stąd charakterystyczny łuk oraz widoczna warstwowość na przekroju.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Obtaczanie profilowe to obróbka na tokarce, typowo dla elementów osiowo-symetrycznych. Nie tłumaczy powstania warstwowego przekroju oraz nie służy do formowania takiego "miseczkowego" siedziska.
- Wykrawanie kształtowe polega na wycinaniu kształtu (np. z płyty) narzędziem wykrawającym. Może nadać obrys, ale nie wytworzy przestrzennej krzywizny i nie spowoduje trwałego wygięcia warstw.
- Struganie płaskie służy do wyrównywania i wygładzania powierzchni, nie do nadawania elementowi łukowego profilu oraz nie tworzy konstrukcji warstwowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na krawędzi widzisz "paski" (warstwy) i jednocześnie element jest wyraźnie wygięty, najczęściej chodzi o formowanie sklejki, czyli gięcie połączone z klejeniem w formie.
