W przesyłkach zawierających informacje niejawne kluczowe jest takie przygotowanie opakowania, aby zminimalizować ryzyko ujawnienia klauzuli i treści osobom postronnym, a jednocześnie zachować możliwość poprawnej identyfikacji przesyłki w obiegu.
Rozwiązanie "Opakowanie w dwie nieprzezroczyste koperty, na wewnętrznej zapisanie klauzuli tajności, dane adresata, dane osoby pakującej i sygnaturę akt nadania, a na zewnętrznej, zabezpieczonej przed nieuprawnionym dostępem, nazwę i adres podmiotu, do którego przesyłka jest kierowana, oraz nazwę nadawcy." jest prawidłowe, bo spełnia trzy zasady:
- Dwie nieprzezroczyste koperty – ograniczają możliwość odczytania zawartości lub oznaczeń przez materiał opakowania.
- Klauzula tajności na kopercie wewnętrznej – informacja o poziomie niejawności nie powinna być eksponowana na zewnątrz, aby nie ujawniać charakteru przesyłki.
- Zewnętrzna koperta zabezpieczona przed nieuprawnionym dostępem i z danymi nadawcy oraz podmiotu-adresata – umożliwia doręczenie bez ujawniania wrażliwych oznaczeń.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- Wariant z wpisywaniem danych adresata na kopercie zewnętrznej i danych podmiotu na wewnętrznej miesza funkcje kopert, a dodatkowo pomija elementy identyfikacyjne wymagane dla obiegu wewnętrznego.
- Wariant z przezroczystymi kopertami narusza podstawową zasadę ograniczenia wglądu w oznaczenia i zawartość.
- Wariant z umieszczeniem klauzuli tajności na kopercie zewnętrznej zwiększa ryzyko ujawnienia informacji o charakterze przesyłki podczas transportu i sortowania.
Na egzaminie warto czytać odpowiedzi "warstwami": najpierw sprawdzić, czy jest podwójna, nieprzezroczysta koperta, potem gdzie jest klauzula, a na końcu czy koperta zewnętrzna jest zabezpieczona i zawiera tylko dane potrzebne do doręczenia.
