W treści podano kluczową informację: punkty pośrednie wytyczono metodą rzędnych i odciętych. Oznacza to, że położenie punktów w terenie wyznacza się przez:
- odciętą – odłożenie odległości wzdłuż przyjętej linii bazowej,
- rzędną – odłożenie prostopadłej (odsadzenia) od tej linii.
Aby ta metoda była wygodna i jednoznaczna, linia bazowa powinna być linią prostą, łatwą do stabilizacji i tyczenia w terenie. W praktyce przy tyczeniu fragmentów przebiegu krzywoliniowego (np. łuku) często wykorzystuje się styczną jako taką linię odniesienia. Jeżeli dodatkowo punkty nawiązujące/pośrednie odkłada się w równych odstępach na stycznej, to odcięte mają prostą, regularną postać, a same rzędne (odsadzenia) liczy się/odkłada jako prostopadłe do tej stycznej.
Odpowiedź "Od stycznej, przy równych odcinkach na stycznej." jest więc zgodna z ideą metody: bazą jest prosta (styczna), a podział na równe odcinki dotyczy właśnie tej bazy (odciętych).
Pozostałe propozycje są typowymi "pułapkami":
- "…przy równych odcinkach na łuku" – równe odcinki po krzywiźnie odnoszą podział do linii krzywej, co nie pasuje do klasycznej konstrukcji rzędnych i odciętych względem prostej bazy i utrudnia praktyczne odkładanie odciętych.
- "Od cięciwy…" – cięciwa może być linią prostą, ale jeśli szkic i założenia wskazują na bazowanie na stycznej (częsty dobór przy tej metodzie), to wybór cięciwy zmienia geometrię odniesienia punktów i nie odpowiada przyjętemu sposobowi wyznaczania punktów pośrednich.
W przygotowaniu do egzaminu warto pamiętać: gdy w zadaniu pojawia się "rzędna i odcięta", szukaj w pierwszej kolejności prostej linii odniesienia oraz regularnego odkładania odciętych właśnie na tej linii.
