W pytaniu kluczowa jest znajomość, że standard DVB-T2 (cyfrowa telewizja naziemna drugiej generacji) przewiduje w warstwie fizycznej różne konstelacje modulacji nośnych. W praktyce operator może dobrać modulację do warunków propagacyjnych i oczekiwanej pojemności multipleksu: im "gęstsza" konstelacja (np. 256-QAM), tym potencjalnie większa przepływność, ale zwykle mniejsza odporność na zakłócenia w porównaniu z QPSK.
Odpowiedź "DVBT-2" pasuje do zestawu: QPSK, 16-QAM, 64-QAM i 256-QAM, bo takie modulacje są przewidziane w tym systemie emisji. Lista zawiera też istotny wyróżnik: 256-QAM, które typowo kojarzy się z nowocześniejszymi systemami o wysokiej efektywności widmowej.
Pozostałe opcje są mylące, ale nie spełniają warunku:
- "DAB" dotyczy radia cyfrowego i wykorzystuje inne rozwiązania warstwy fizycznej niż klasyczny zestaw QAM podany w pytaniu; dlatego nie jest właściwą odpowiedzią.
- "GSM" jest standardem telefonii komórkowej; stosowane są tam inne modulacje niż pełny zestaw QPSK + 16/64/256-QAM wskazany w pytaniu (a dobór modulacji jest związany z systemem komórkowym, nie z emisją DVB-T2).
- "DPAM" nie jest powszechnie wskazywanym standardem systemu transmisji usług masowych w tym kontekście; nie odpowiada nazwie systemu, który definiuje wymienione konstelacje jako element warstwy fizycznej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się DVB-T2, a w treści występuje 256-QAM wraz z typowymi modulacjami QAM/PSK, zwykle chodzi o identyfikację standardu telewizji cyfrowej (a nie radia czy sieci komórkowej).
