W sieci PON (Passive Optical Network) wiele terminali abonenckich (ONT/ONU) współdzieli ten sam tor optyczny w części pasywnej (ODN). To szczególnie istotne w kierunku od abonenta do centrali (upstream), bo sygnały od różnych abonentów mogłyby dotrzeć do OLT jednocześnie i wzajemnie się zakłócać.
Aby temu zapobiec, w typowej realizacji PON stosuje się TDMA (Time Division Multiple Access):
- OLT steruje dostępem do medium,
- przydziela poszczególnym ONT/ONU szczeliny czasowe na nadawanie,
- w efekcie w danej chwili nadaje tylko ten abonent, który ma przydzielony czas, co minimalizuje ryzyko kolizji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- FDMA – zakłada rozdział pasma na kanały częstotliwościowe. W PON upstream standardowo rozwiązuje się współdzielenie poprzez przydział czasu nadawania, a nie przez stałe "kanały częstotliwościowe" dla każdego abonenta.
- CDMA – wymaga rozdzielania użytkowników kodami rozpraszającymi. To podejście jest charakterystyczne np. dla niektórych systemów radiowych; w PON nie jest typowym mechanizmem wielodostępu w torze zwrotnym.
- WDMA – oznacza rozdział użytkowników długościami fali (WDM). W praktyce WDM bywa używane do rozdziału kierunków transmisji (upstream/downstream) lub w odmianach rozwiązań WDM-PON, ale pytanie dotyczy systemu wielodostępu "od abonenta", gdzie klasycznie stosuje się przydział czasowy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się PON i kierunek "od abonenta", pomyśl o problemie kolizji w medium współdzielonym. Najprostszą i najczęściej testowaną odpowiedzią jest wtedy mechanizm przydziału czasu, czyli TDMA.
