System FDI (Fédération Dentaire Internationale), opisany w standardzie ISO 3950, wykorzystuje dwucyfrową notację arabską. Oznacza to, że identyfikator zęba ma postać dwóch cyfr (np. 11, 36), bez konieczności dodawania symboli kwadrantu czy znaków specjalnych.
W notacji FDI:
- pierwsza cyfra określa ćwiartkę jamy ustnej (dla uzębienia stałego: 1–4, a dla mlecznego: 5–8),
- druga cyfra określa kolejność zęba w danej ćwiartce liczoną od linii pośrodkowej (1–8).
Dlatego odpowiedź "FDI (Międzynarodowa Federacja Stomatologiczna)" jest poprawna: jako jedyna spełnia warunek "dwie cyfry arabskie" w samym zapisie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Palmera" opiera się na symbolach kwadrantów (lub ich odpowiednikach graficznych) i pojedynczej cyfrze 1–8; sam zapis nie jest czysto dwucyfrowy.
- "Haderupa" stosuje znaki + lub - w połączeniu z cyframi, więc identyfikacja nie sprowadza się do dwóch cyfr arabskich.
- "Zsigmondy'ego" (w praktyce często kojarzony z zapisem Palmer-Zsigmondy) wykorzystuje nawiasy/symbole kątowe do oznaczania kwadrantu, a nie wyłącznie dwie cyfry.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą regułę: jeśli widzisz zapis typu XX (dwie cyfry) i da się z niego odczytać ćwiartkę oraz numer zęba w ćwiartce, to jest to typowy wzorzec FDI.
