W pytaniu chodzi o rozpoznanie typu podajnika węgla na podstawie cech konstrukcyjnych widocznych na rysunku. Kluczowe jest wskazanie elementu roboczego, bo to on odróżnia poszczególne rozwiązania transportu paliw stałych.
Odpowiedź "Podajnik ślimakowy" jest poprawna, gdy na rysunku widać śrubę/ślimak (spiralę) obracającą się w osłonie (rurze lub korycie). Taki ślimak, napędzany silnikiem z przekładnią, przesuwa węgiel ruchem ciągłym wzdłuż osi podajnika. Jest to typowe rozwiązanie m.in. w układach podawania paliwa do kotłów, gdzie liczy się dozowanie i relatywnie zwarta konstrukcja.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Podajnik członowy" kojarzy się z przenośnikiem, w którym medium jest przemieszczane przez układ członów (np. segmentów/ogniw) tworzących powierzchnię transportową. Na rysunku nie powinno dominować śrubowe uzwojenie, tylko ciąg elementów tworzących "taśmę" lub tor transportu.
- "Podajnik zgrzebłowy" ma zwykle łańcuch poruszający zgrzebła (poprzeczne listwy) w rynnie; paliwo jest popychane przez kolejne zgrzebła. Charakterystyczne są powtarzalne poprzeczki, a nie spiralny ślimak.
- "Podajnik zgarniakowy" także wykorzystuje elementy zgarniające (zgarniaki) na łańcuchu, które "zamiatają" materiał po dnie koryta. Rozpoznawcze są zgarniaki/łopatki na cięgnie, a nie ciągła śruba.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij w myślach element roboczy widoczny na rysunku (spirala, zgarniaki, zgrzebła, człony), dopiero potem dopasuj nazwę. To ogranicza ryzyko pomyłki wynikającej z podobieństwa ogólnego kształtu obudowy.
