KWALIFIKACJA TWO5 - CZERWIEC 2020

PYTANIE NR 37.
Który typ podpory stępkowej przedstawiono na rysunku?
Ilustracja przedstawia podpory stępkowe, które są używane w budownictwie jednostek pływających.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podpora stępkowa z dolną częścią betonową i górną drewnianą łączy zalety obu materiałów: beton zapewnia stabilne, odporne na ściskanie posadowienie, a drewno w części górnej lepiej dopasowuje się do kontaktu z kadłubem i ogranicza ryzyko miejscowych uszkodzeń. Na rysunku rozpoznaje się więc wariant mieszany.

Pełne wyjaśnienie:

Podpory stępkowe służą do bezpiecznego przenoszenia obciążeń kadłuba (w szczególności w rejonie stępki) na podłoże doku, pochylni lub stanowiska montażowego. W praktyce spotyka się rozwiązania wykonywane z jednego materiału (np. stalowe lub drewniane), ale także konstrukcje mieszane, w których różne materiały pełnią odmienne funkcje.

Odpowiedź "Z dolną częścią betonową, a górną drewnianą." jest poprawna, ponieważ taki układ jest logiczny technologicznie:

  • Beton w części dolnej zapewnia stabilną podstawę o dużej nośności i odporności na ściskanie, a także mniejszą podatność na odkształcenia oraz działanie wilgoci od strony podłoża.
  • Drewno w części górnej stanowi "warstwę kontaktową" – jest mniej agresywne dla poszycia/elementów kadłuba, może lepiej "ułożyć się" na styku i ogranicza ryzyko punktowego uszkodzenia powierzchni, zwłaszcza gdy występują niewielkie nierówności.

Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w kontekście rozpoznania typu z rysunku:

  • "Drewnianą." oznaczałaby podporę jednorodną z drewna, bez wyraźnie wydzielonej masywnej podstawy z innego materiału. To inna konstrukcja i inne cechy pracy (np. inna trwałość podstawy).
  • "Z dolną częścią drewnianą, a górną stalową." odwraca typową logikę warstw: stal jako element kontaktowy może zwiększać ryzyko uszkodzeń powierzchni przy nieprawidłowym podłożeniu, a drewno w podstawie jest mniej stabilne niż beton w warunkach dokowych.
  • "Stalową." odnosi się do podpory całkowicie stalowej (jednorodnej), która wygląda i pracuje inaczej (np. inne rozwiązania regulacji wysokości, inne powierzchnie styku).

Na egzaminie warto patrzeć na dwie cechy jednocześnie: (1) z czego wykonana jest część nośna/posadowiona oraz (2) z czego wykonana jest część stykająca się z kadłubem. To szybka metoda ograniczająca pomyłki w zadaniach "rozpoznaj element na rysunku".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Podpora stępkowa to element podparcia kadłuba ustawiany pod stępką podczas dokowania lub postoju jednostki na lądzie. Jej zadaniem jest przeniesienie części obciążeń kadłuba na podłoże w sposób stabilny i możliwie równomierny, aby nie powodować miejscowych odkształceń.
Szukaj cech dwóch materiałów jednocześnie: masywna, "ciężka" podstawa sugeruje część betonową, a na niej widoczny jest element górny o cechach drewna (np. klocek/warstwa kontaktowa). Kluczowe jest odróżnienie podstawy (posadowienia) od części stykowej z kadłubem.
Drewno w części górnej często pełni rolę warstwy kontaktowej: lepiej "pracuje" na styku, jest mniej ryzykowne dla powierzchni kadłuba niż twarda stal i może ograniczać punktowe naciski przy drobnych nierównościach. To pomaga zmniejszyć ryzyko uszkodzeń poszycia.
Betonowa podstawa daje stabilne posadowienie i dużą odporność na ściskanie. Jest też mniej podatna na uszkodzenia i działanie wilgoci od strony podłoża. W praktyce ułatwia to bezpieczne utrzymanie obciążenia kadłuba w czasie dokowania i prac montażowych.
Najczęstsze pomyłki wynikają z patrzenia tylko na jeden fragment rysunku (np. samą górę) oraz z wybierania najkrótszej odpowiedzi bez analizy. Warto zawsze oddzielić w myśleniu: "podstawa podpory" i "część kontaktowa", a potem dopasować materiały do obu stref.
Tak, spotyka się podpory stalowe, szczególnie jako elementy regulowane lub stosowane w określonych warunkach technologicznych. W zadaniach egzaminacyjnych trzeba jednak rozpoznać, czy rysunek pokazuje konstrukcję jednorodną (stalową) czy mieszaną (np. beton + drewno) – to inny typ rozwiązania.
Podpory drewniane mogą być stosowane w prostszych warunkach lub jako elementy pomocnicze, ale ich zastosowanie zależy od technologii zakładu, obciążeń i wymagań stabilności. Na egzaminie zwykle chodzi o rozpoznanie konstrukcji z rysunku, a nie o dobór do konkretnego projektu.
Prawidłowe podparcie stępki zmniejsza ryzyko lokalnych wgnieceń, skręceń i odkształceń konstrukcji kadłuba. Zapewnia też stabilność jednostki na lądzie, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa prac montażowych i remontowych wykonywanych na kadłubie oraz w jego wnętrzu.
Podpory stępkowe ustawia się w osi jednostki pod stępką, w miejscach przewidzianych technologicznie do przenoszenia obciążeń. Ich rozmieszczenie zależy od konstrukcji i masy jednostki oraz od procedur doku. Na rysunkach egzaminacyjnych zwykle pokazuje się przekrój samej podpory.
Ćwicz rozpoznawanie elementów po funkcji i materiale: określ, co jest podstawą/nośnikiem, a co częścią kontaktową. Porównuj cechy charakterystyczne drewna, stali i betonu na schematach. Pomaga też nauka słownictwa: stępka, podpora, klocek, posadowienie, dokowanie.
info

Około 45% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Według specjalistów z branży: "Na rysunku rozpoznaje się więc wariant mieszany."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z zakresu budowy kadłuba i technologii dokowania w szkołach/centrach kształcenia branżowego
  • Instrukcje zakładowe i procedury BHP dotyczące podpierania kadłubów w doku/na pochylni
  • Katalogi/opracowania producentów systemów podparć dokowych (opisy rozwiązań betonowo-drewnianych, stalowych, drewnianych)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego