W galeriach sztuki wymagania są podwójne: światło ma dobrze oddawać barwy i pozwalać na precyzyjne oświetlenie akcentujące, ale jednocześnie nie może przyspieszać degradacji eksponatów. Kluczowe ryzyka dla dzieł sztuki to promieniowanie UV/IR oraz wydzielanie ciepła, które mogą powodować m.in. blaknięcie pigmentów, żółknięcie papieru i pogorszenie stanu tkanin.
Dlatego poprawne są "Żarówki LED": nowoczesne źródła LED są stosowane jako standard w oświetleniu ekspozycyjnym, ponieważ mogą zapewnić wysoką jakość światła (wysoki CRI/Ra, stabilna barwa, możliwość doboru temperatury barwowej), a równocześnie ograniczają niepożądane UV/IR i mają dużą sprawność energetyczną. Dodatkowym atutem jest łatwe sterowanie natężeniem (ściemnianie) oraz możliwość kierunkowania wiązki w reflektorach, co pomaga oświetlać obiekt "punktowo" bez podnoszenia temperatury obiektu.
Odpowiedź "Żarówki halogenowe" bywa myląca, bo halogen faktycznie charakteryzuje się bardzo dobrym oddawaniem barw, ale w zastosowaniach ekspozycyjnych jest problematyczny: mocno się nagrzewa i może emitować składowe niekorzystne dla obiektów. To zwiększa ryzyko uszkodzeń i stoi w sprzeczności z celami konserwatorskimi.
Odpowiedź "Żarówki fluorescencyjne" jest nieoptymalna w galeriach, ponieważ (w zależności od typu) mogą mieć składową UV oraz zwykle gorzej nadają się do precyzyjnego, kierunkowego oświetlenia akcentującego w porównaniu z nowoczesnymi reflektorami LED.
Odpowiedź "Żarówki sodowe" jest błędna, bo typowe lampy sodowe mają bardzo słabe oddawanie barw (niski CRI) i barwę światła nieodpowiednią do wiernej prezentacji dzieł sztuki, nawet jeśli dają wysoką skuteczność świetlną.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się ekspozycja sztuki, szukaj odpowiedzi łączącej "wysokie oddawanie barw" z "bezpieczeństwem dla eksponatów" (mało UV/IR, mało ciepła) i możliwością precyzyjnego sterowania.
