W absorberach kolektorów słonecznych spotyka się kilka typowych rozwiązań prowadzenia rurociągu, a ich rozpoznawanie na rysunku opiera się głównie na liczbie równoległych gałęzi oraz na tym, czy przepływ odbywa się jedną ścieżką, czy jest rozdzielany na wiele kanałów.
"Meandryczny" układ rurociągu oznacza, że czynnik roboczy płynie w praktyce jedną, ciągłą drogą, która wielokrotnie zmienia kierunek (tworzy zygzaki/meander) i "przeczesuje" całą powierzchnię absorbera. Na schemacie widać więc charakterystyczny, zawijany przebieg przewodu od króćca zasilania do króćca powrotu, bez typowego rozdzielacza z wieloma odnogami.
Odpowiedź "Harfowy" jest niepoprawna, gdy na rysunku nie ma dwóch kolektorów zbiorczych (rozdzielacza i kolektora powrotnego) połączonych wieloma krótkimi, równoległymi rurkami – to jest właśnie cecha "harfy".
Odpowiedź "Strunowy" bywa mylona z harfowym, bo również sugeruje wiele równoległych przewodów ("strun"). Jeżeli jednak na rysunku widać jedną drogę przepływu z wieloma zakrętami, a nie zestaw równoległych "strun", to nie jest to układ strunowy.
Odpowiedź "Tubowy" odnosi się do konstrukcji kolektorów rurowych (często próżniowych) i sposobu odbioru ciepła z rur ("tub"), a nie do typowego, płaskiego meandra na absorberze. Jeśli rysunek przedstawia płaski absorber z zawijaną rurą, określenie "tubowy" nie pasuje.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy przepływ idzie jedną trasą (meander), czy jest dzielony na wiele równoległych kanalików (harfa/struny). Dopiero potem dopasuj nazwę.
