Materiały typu sztuczne futerko należą do grupy materiałów kierunkowych. Oznacza to, że mają wyraźny kierunek okrywy włosowej (włosa/runka), a ułożenie elementu "z włosem" lub "pod włos" daje inny efekt wizualny i dotykowy. W praktyce może to wyglądać jak różnica koloru lub połysku, mimo że użyto tego samego materiału.
Z tego powodu podczas przygotowania kroju i planowania krojenia dąży się do tego, aby wszystkie kluczowe elementy wyrobu (np. przody, tył, rękawy, kołnierz) były wykrojone tak, aby włos układał się w tym samym kierunku. Tę zasadę spełnia układ jednokierunkowy szablonów: wszystkie szablony są ułożone jednakowo względem kierunku włosa (analogicznie jak przy materiałach z wyraźnym kierunkiem wzoru).
Odpowiedź "wielokierunkowy" jest błędna, bo dopuszcza obracanie elementów w różnych kierunkach, co przy futerku prowadzi do niespójnego wyglądu i widocznych różnic po zszyciu. Odpowiedź "dwukierunkowy" również nie pasuje, ponieważ w materiałach kierunkowych nie jest zwykle dopuszczalne swobodne odwracanie elementów bez ryzyka różnic w efekcie wizualnym. Odpowiedź "łączony" może występować w innych sytuacjach technologicznych (np. gdy część elementów podlega ograniczeniom, a część nie), ale dla elementów z futerka kluczowy jest jeden wspólny kierunek włosa.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli materiał ma włos, meszek, prążek lub wzór "z kierunkiem", przyjmij zasadę: elementy muszą "patrzeć" w tę samą stronę. To niemal zawsze prowadzi do wyboru układu jednokierunkowego.