KWALIFIKACJA MOD3 + MOD7 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 30.
Który układ szablonów należy zastosować do przygotowania wykrojów sukienek dziewczęcych z weluru w dwóch rozmiarach?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Welur jest tkaniną z włosem, który układa się w określonym kierunku i powoduje różnice odcienia przy odwróceniu elementów. Dlatego wykroje trzeba układać jednokierunkowo. Ponieważ przygotowuje się wykroje w dwóch rozmiarach, stosuje się układ łączony, obejmujący kilka rozmiarów w jednym układzie.

Pełne wyjaśnienie:

Dobór układu szablonów zależy głównie od właściwości materiału oraz od tego, ile rozmiarów ma obejmować rozkrój. W tym zadaniu kluczowe są dwie informacje: materiał to welur oraz potrzebne są dwa rozmiary.

Dlaczego "jednokierunkowy"?
Welur należy do tkanin z włosem. Włos układa się w jednym kierunku i przy oglądaniu "z włosem" i "pod włos" materiał może wyglądać na jaśniejszy lub ciemniejszy. Jeśli elementy wykrojów ułożysz raz w jedną, a raz w przeciwną stronę, gotowa sukienka będzie miała widoczne różnice odcienia między częściami. Układ jednokierunkowy wymaga, aby wszystkie elementy leżały zgodnie z tym samym kierunkiem włosa (zwykle w dół), co zapewnia jednolity wygląd wyrobu.

Dlaczego "łączony"?
Druga cecha dotyczy liczby rozmiarów. Układ pojedynczy dotyczy jednego rozmiaru, natomiast układ łączony pozwala ułożyć elementy dla kilku rozmiarów jednocześnie w jednym układzie, co ułatwia organizację krojenia i może poprawić wykorzystanie materiału. Skoro trzeba przygotować wykroje sukienek dziewczęcych w dwóch rozmiarach, właściwy jest układ łączony.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "Łączony, dwukierunkowy." – poprawnie wskazuje kilka rozmiarów, ale dwukierunkowość jest niewłaściwa dla tkanin z włosem, bo grozi zróżnicowaniem odcienia.
  • "Dwukierunkowy, pojedynczy." – błędny kierunek dla weluru oraz dodatkowo obejmuje tylko jeden rozmiar.
  • "Pojedynczy, jednokierunkowy." – poprawnie uwzględnia kierunek włosa, ale nie spełnia warunku dwóch rozmiarów (powinien być układ łączony).

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozstrzygnij, czy materiał jest "kierunkowy" (włos, raport, deseń). Dopiero potem wybierz, czy układ ma być pojedynczy czy łączony w zależności od liczby rozmiarów.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Układ jednokierunkowy to taki sposób ułożenia elementów wykrojów, w którym wszystkie części są skierowane w tym samym kierunku na materiale. Stosuje się go m.in. dla tkanin "kierunkowych", np. z włosem, aby uniknąć różnic w wyglądzie (odcieniu) wyrobu.
Układ dwukierunkowy pozwala układać elementy wykrojów w dowolnym kierunku (część może być odwrócona). Wykorzystuje się go wtedy, gdy materiał nie ma cechy kierunkowej wpływającej na wygląd, bo w przeciwnym razie odwrócone elementy mogą dawać różnice kolorystyczne lub wzorowe.
Welur jest tkaniną z włosem. Ułożenie włosa w jedną lub w drugą stronę powoduje, że materiał wygląda na jaśniejszy albo ciemniejszy. Jeśli elementy wykroju zostaną odwrócone, na gotowej sukience pojawi się efekt "cieniowania", dlatego stosuje się układ jednokierunkowy.
Najprościej "przejechać" dłonią po materiale w dwóch kierunkach. Jeśli w jedną stronę jest gładziej, a w drugą wyraźnie inaczej i dodatkowo zmienia się odcień (optycznie jaśniej/ciemniej), to materiał ma włos. Wtedy w krojeniu zwykle trzeba zachować jeden kierunek ułożenia elementów.
Układ łączony oznacza, że w jednym rozkładzie na materiale rozmieszcza się elementy wykrojów dla kilku rozmiarów jednocześnie. W praktyce pomaga to organizacyjnie w krojeniu serii oraz może poprawić wykorzystanie tkaniny, bo elementy różnych rozmiarów da się lepiej "dopasować" w układzie.
Różnica dotyczy liczby rozmiarów w układzie. Pojedynczy obejmuje elementy tylko jednego rozmiaru. Łączony zawiera elementy co najmniej dwóch rozmiarów w tym samym układzie. To niezależne od tego, czy układ jest jedno- czy dwukierunkowy.
Najczęstszy błąd to widoczne różnice odcienia między częściami ubrania: np. przód wydaje się jaśniejszy, a rękawy lub dół ciemniejsze. To nie "wada farbowania", tylko efekt ułożenia włosa w przeciwnych kierunkach. W wyrobie gotowym wygląda to jak plamy lub cienie.
Można go stosować, gdy materiał nie jest kierunkowy, tzn. odwrócenie elementu nie zmienia wyglądu: brak włosa i brak wzoru wymagającego konkretnego ustawienia. Wtedy dwukierunkowość bywa korzystna dla oszczędności materiału. Dla tkanin z włosem jest to zwykle niewłaściwe.
Trzeba rozpatrzyć dwie cechy niezależnie: (1) materiał z włosem wymusza jednokierunkowość, (2) dwa rozmiary wymagają układu łączonego. Wynik to kombinacja tych kryteriów: układ jednokierunkowy, łączony. To typowy schemat rozumowania w zadaniach z krojownictwa.
Do materiałów o podobnym problemie należą inne tkaniny z okrywą włóknistą, gdzie odwrócenie elementu zmienia wygląd. Na egzaminach często spotkasz przykłady typu aksamit czy niektóre sztruksy. Mechanizm jest ten sam: kierunek okrywy wpływa na odbicie światła i postrzegany odcień.
info

Statystycznie 53% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że welur jest tkaniną z włosem, który układa się w określonym kierunku i powoduje różnice odcienia przy odwróceniu elementów.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii odzieży: krojownictwo i układanie szablonów (działy o tkaninach z włosem)
  • Materiały dydaktyczne szkół branżowych dotyczące rozkroju tkanin i gospodarki materiałowej
  • Ćwiczenia praktyczne: układanie szablonów na tkaninach z włosem (welur/aksamit) i porównanie efektu odcienia

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego