W krojowni układ szablonów (często nazywany markerem) opisuje sposób rozmieszczenia elementów wykroju na materiale. W pytaniu trzeba rozpoznać jednocześnie trzy cechy układu widoczne na rysunku.
- Symetryczny – elementy są ułożone lustrzanie, co zwykle wynika z występowania par (np. część lewa i prawa). Jeśli na rysunku widać pary elementów odbite względem osi, to wskazuje na symetrię.
- Pojedynczy – każdy element szablonu jest ułożony osobno, bez łączenia w jedną wspólną bryłę. Układ "łączony" sugerowałby elementy zestawione w sposób trwale lub celowo sprzężony (np. do specyficznego cięcia/układania), a "mieszany" – współwystępowanie różnych zasad dla różnych elementów. Jeśli na rysunku elementy są rozdzielone i powtarzają się jako oddzielne części, pasuje określenie "pojedynczy".
- Dwukierunkowy – dopuszcza obrót elementów o 180° w stosunku do kierunku materiału, czyli część elementów może być "odwrócona", a nadal spełnia wymagania technologiczne i estetyczne. Dla układu jednokierunkowego wszystkie elementy musiałyby być ustawione w tym samym kierunku (np. ze względu na włos, połysk, raport wzoru). Wielokierunkowy oznaczałby jeszcze większą dowolność obrotu, typową raczej dla materiałów bezkierunkowych.
Dlatego odpowiedź "Symetryczny, pojedynczy, dwukierunkowy" najlepiej opisuje układ, w którym widać lustrzane rozmieszczenie elementów, brak łączenia elementów w jeden kształt oraz możliwość odwracania części szablonów względem kierunku materiału.
Pozostałe odpowiedzi odpadają, bo zawierają cechy niepasujące do takiego rysunku: "asymetryczny" wyklucza lustrzane pary, "jednokierunkowy" narzuca jeden kierunek ułożenia wszystkich elementów, a "łączony" lub "mieszany" sugeruje inną organizację elementów niż proste, rozdzielne rozmieszczenie.
