Do oceny ogólnego zadłużenia jednostki stosuje się wskaźnik, który pokazuje udział finansowania kapitałem obcym w całym majątku. Najprostsza i najczęściej używana konstrukcja to relacja:
zobowiązania ogółem / aktywa ogółem (czasem ×100% dla prezentacji w %).
Dlaczego ta relacja jest właściwa? Aktywa ogółem opisują wartość majątku jednostki, a zobowiązania ogółem mówią, jaka część tego majątku została sfinansowana przez wierzycieli. Im wyższy wskaźnik, tym większa zależność od finansowania zewnętrznego i potencjalnie większe ryzyko (np. wrażliwość na spadek przychodów lub wzrost kosztów finansowania).
Typowe pomyłki polegają na wyborze wskaźników, które dotyczą innego aspektu sytuacji finansowej:
- Wskaźniki płynności (np. bieżącej) odnoszą aktywa obrotowe do zobowiązań krótkoterminowych i odpowiadają na pytanie o zdolność terminowej spłaty w krótkim okresie, a nie o ogólną strukturę finansowania całego majątku.
- Wskaźniki rentowności (np. ROA, ROE) mierzą efektywność generowania zysku, a nie poziom zadłużenia.
- Wskaźniki struktury kapitału typu zobowiązania/kapitał własny opisują relację długu do kapitału właścicieli (dźwignię), co jest pokrewne, ale to nie to samo co udział zobowiązań w aktywach ogółem.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą kontrolę sensu: w "ogólnym zadłużeniu" w mianowniku zwykle stoją aktywa ogółem, bo pytanie dotyczy tego, jaka część całego majątku jest "pokryta" zobowiązaniami.
