W badaniu konwergencji (punktu bliskiego konwergencji) zbliża się obiekt fiksacji w kierunku nosa pacjenta i mierzy odległość, przy której pojawia się objaw dekompensacji: podwójne widzenie (diplopia) lub przerwanie konwergencji przez jedno oko. Wynik zapisuje się w centymetrach.
Klucz interpretacji jest prosty: im mniejsza odległość w cm, tym lepsza konwergencja (pacjent utrzymuje zbieżność oczu bliżej nosa). Ćwiczenia ortoptyczne mają na celu właśnie skrócenie tego punktu, więc poprawa to spadek wartości w cm.
Dla dziecka w wieku szkolnym wartości mieszczą się typowo w zakresie uznawanym za prawidłowy, a wynik poniżej ok. 5 cm traktuje się jako bardzo dobrą konwergencję. Skoro przed ćwiczeniami konwergencja była opisana jako dobra, to wynik 4 cm po ćwiczeniach oznacza przejście w kierunku lepszego parametru (bardzo dobra konwergencja).
- 4 cm – świadczy o bardzo dobrej konwergencji, czyli poprawie względem "dobrej".
- 6 cm – nadal mieści się w dobrej konwergencji; w kontekście pytania oznacza raczej brak wyraźnej poprawy.
- 8 cm – wartość bliższa górnej granicy normy u dziecka; sugeruje gorszy wynik niż "bardzo dobry".
- 10 cm – wynik graniczny dla normy pediatrycznej; przy założeniu "dobra przed ćwiczeniami" nie jest to poprawa, lecz przesunięcie ku słabszemu wynikowi.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o NPC najczęstsza pułapka to myślenie "więcej = lepiej". W konwergencji jest odwrotnie: lepiej, gdy pacjent utrzymuje zbieżność przy mniejszej odległości od nosa.
