Adresy IPv4 dzielą się m.in. na publiczne (routowane w Internecie) oraz prywatne (przeznaczone do użytku w sieciach lokalnych, niewyprowadzane bezpośrednio do Internetu). Zakresy prywatne są zdefiniowane w standardzie RFC 1918 i najczęściej spotkasz je podczas konfiguracji sieci LAN, DHCP oraz NAT.
Do najważniejszych zakresów prywatnych należą:
- 10.0.0.0/8 (czyli 10.0.0.0–10.255.255.255),
- 172.16.0.0/12 (czyli 172.16.0.0–172.31.255.255),
- 192.168.0.0/16 (czyli 192.168.0.0–192.168.255.255).
Odpowiedź "10.34.100.254" jest poprawna, ponieważ zaczyna się od 10.x.x.x, a więc należy do puli 10.0.0.0/8 z RFC 1918.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?
- "191.168.0.1" bywa wybierany przez pomyłkę, bo wygląda podobnie do 192.168.x.x. Jednak zakres prywatny to 192.168.0.0/16, a nie 191.168.0.0/16, więc ten adres nie jest prywatny.
- "172.132.24.15" nie jest prywatny, ponieważ w puli prywatnej dla 172.* mieszczą się tylko adresy od 172.16.*.* do 172.31.*.*. Liczba 132 w drugim oktecie wykracza poza ten przedział.
- "8.8.8.8" to adres publiczny, używany w Internecie (powszechnie kojarzony z usługą DNS). Nie należy do żadnego z prywatnych zakresów RFC 1918.
Wskazówka egzaminacyjna: najszybciej zapamiętać, że prywatne są 10, 172.16–31 oraz 192.168. Jeśli widzisz 172.* – zawsze sprawdź drugi oktet, bo tylko część tej klasy jest prywatna.
