Adres IPv6 w zapisie pełnym składa się z 8 hextetów (grup po 16 bitów) zapisanych w systemie szesnastkowym. W zapisie pełnym każda grupa ma 4 cyfry heksadecymalne, np. 0000, FE00, 9D50.
Istnieją dwie główne reguły skracania zapisu IPv6:
- Usuwanie wiodących zer w pojedynczej grupie: 0000 można zapisać jako 0, a 00AB jako AB. Nie wolno natomiast usuwać cyfr "w środku" grupy ani skracać wartości w sposób zmieniający jej znaczenie.
- Kompresja najdłuższego ciągu kolejnych grup 0000 przez "::". Tego skrótu wolno użyć tylko raz w całym adresie, bo inaczej nie da się jednoznacznie odtworzyć liczby pominiętych grup.
Odpowiedź "22DA::2F6B:0:0:FE00:9D50" jest poprawna, bo "::" zastępuje dwie kolejne grupy 0000:0000, a pozostałe grupy zachowują te same wartości co w zapisie pełnym. Dwie grupy 0000 po 2F6B zostały zapisane jako 0:0, co jest dopuszczalne (usunięto wyłącznie wiodące zera).
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- "22DA::2F6B:0:0:FE:9D50" zmienia wartość hextetu FE00 na FE (to inna liczba). Skracanie nie polega na dowolnym "ucięciu" końcówki.
- "22DA::2F6B:0:0:FE00:9D5" zmienia wartość 9D50 na 9D5. Pomijane mogą być tylko zera wiodące, a tutaj usunięto końcowe 0, co jest niedozwolone.
- "22DA::2F6B::FE28:9D5B" zawiera "::" dwa razy, co łamie zasadę jednoznaczności. Dodatkowo wartości końcowych hextetów nie odpowiadają podanemu adresowi pełnemu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze porównuj adresy hextet po hextetcie i sprawdzaj, czy skrót "::" daje łącznie dokładnie 8 grup po odtworzeniu.
