Zadanie sprawdza umiejętność wyznaczenia naprężenia normalnego w pręcie rozciąganym siłą osiową oraz dobrania materiału o naprężeniu dopuszczalnym możliwie bliskim naprężeniu roboczemu.
Krok 1: obliczenie naprężenia w elemencie
Przy rozciąganiu osiowym korzysta się ze wzoru: σ = F / A, gdzie:
F – siła osiowa, A – pole przekroju poprzecznego.
Podstawiamy dane: F = 15 000 N, A = 100 mm2.
σ = 15 000 / 100 = 150 N/mm2.
Krok 2: poprawne jednostki
W mechanice i wytrzymałości materiałów ważna jest zgodność jednostek. Ponieważ 1 MPa = 1 N/mm2, wynik 150 N/mm2 jest równy 150 MPa. To typowe miejsce na błąd: gdy ktoś przeliczy mm2 na m2 bez kontroli, może otrzymać wartość wielokrotnie zaniżoną lub zawyżoną.
Krok 3: wybór najbardziej zbliżonego naprężenia dopuszczalnego
W odpowiedziach podano kr (naprężenie dopuszczalne na rozciąganie). Porównujemy różnice bezwzględne względem 150 MPa:
- "E295 (kr = 145 MPa)" → różnica 5 MPa
- "S275 (kr = 130 MPa)" → różnica 20 MPa
- "S185 (kr = 100 MPa)" → różnica 50 MPa
- "E360 (kr = 175 MPa)" → różnica 25 MPa
Najmniejszą różnicę ma 145 MPa, więc poprawny wybór to "E295 (kr = 145 MPa)".Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
"S275 (kr = 130 MPa)" i "S185 (kr = 100 MPa)" są wyraźnie dalej od 150 MPa, więc nie spełniają kryterium "najbardziej zbliżone". "E360 (kr = 175 MPa)" jest również dalej (25 MPa) niż 145 MPa (5 MPa). Częsty błąd to wybór największego kr "na zapas", ale pytanie nie pyta o "większe od", tylko o najbliższe wartościowo.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw policz σ i zapisz je w MPa, a dopiero potem porównuj liczby. To minimalizuje pomyłki jednostek i przypadkowy wybór materiału.