Numer identyfikacyjny pojazdu (VIN) ma standardowo 17 znaków i jest podzielony na logiczne części opisujące producenta, cechy pojazdu oraz dane identyfikujące egzemplarz. W tym układzie 10. znak jest przeznaczony na zakodowanie informacji o roku (w praktyce najczęściej rozumianego jako rok modelowy wykorzystywany do identyfikacji rocznika w dokumentacji i katalogach części).
Odpowiedź "Dziesiąty." jest więc właściwa, bo wskazuje pozycję VIN, w której standardowo umieszcza się kod roku. Jest to wiedza praktyczna: mechanik/elektromechanik często korzysta z VIN do wstępnej identyfikacji rocznika, co pomaga np. przy doborze wersji sterownika, wiązki, osprzętu czy części zamiennych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Siódmy." oraz "Szósty." – znaki w okolicach 4–9 należą do części opisującej cechy pojazdu (np. wariant/typ, nadwozie, silnik, systemy bezpieczeństwa). Łatwo tu o pomyłkę, bo te pozycje rzeczywiście niosą dużo informacji technicznych, ale nie są miejscem kodu roku.
- "Dwunasty." – znaki 10–17 tworzą część związaną z identyfikacją konkretnego egzemplarza (tzw. część identyfikacyjna), jednak 12. znak nie jest standardowym polem kodu roku. Wybór tej odpowiedzi bywa skutkiem zgadywania "gdzieś dalej w numerze".
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj parę: 10. znak = rok. Na testach to częsty fakt do szybkiej weryfikacji wiedzy o VIN.
