KWALIFIKACJA INF2 + INF3 - STYCZEŃ 2009

PYTANIE NR 10.
Który z podanych adresów e-mail nie jest poprawny?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adres e-mail w typowej składni ma postać część_lokalna@domena, więc znak "@" pełni rolę separatora i występuje tylko raz. W adresie "Michał@[email protected]" są dwa znaki "@", dlatego taki zapis nie spełnia podstawowej reguły budowy adresu i jest niepoprawny.

Pełne wyjaśnienie:

Adres e-mail w najczęściej stosowanej praktyce oraz w podstawowym ujęciu egzaminacyjnym ma strukturę część lokalna + znak "@" + domena. Oznacza to, że w zapisie powinien wystąpić dokładnie jeden znak "@", ponieważ rozdziela on nazwę skrzynki (identyfikator użytkownika/zasobu w danej usłudze) od nazwy domeny, w której ta skrzynka się znajduje.

Wskazany jako poprawna odpowiedź adres "Michał@[email protected]" zawiera dwa znaki "@". Taki zapis nie pozwala jednoznacznie rozdzielić części lokalnej i domeny (powstaje dodatkowy, niedozwolony separator), dlatego jest traktowany jako adres niepoprawny w podstawowej walidacji.

Pozostałe przykłady mają po jednym "@" i sensowną domenę z kropką (np. "gmail.com", "onet.pl", "poczta.fm"), więc spełniają kluczową regułę struktury. W praktyce informatyka szkolnego lub technika informatyka najczęstsze błędy w adresach to:

  • podwójny "@" lub brak "@",
  • brak domeny albo brak kropki w domenie,
  • spacje lub niedozwolone znaki w nieodpowiednim miejscu,
  • literówki w nazwie domeny.

Warto pamiętać, że istnieją szczegółowe standardy opisujące dopuszczalne znaki w części lokalnej oraz różne warianty obsługi znaków narodowych w nowocześniejszych implementacjach. Jednak niezależnie od tych niuansów, podstawowy warunek jednego separatora "@" pozostaje kluczowy i na tym opiera się to pytanie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Część lokalna to fragment przed znakiem "@". Identyfikuje skrzynkę/odbiorcę w danej domenie, np. w adresie [email protected] częścią lokalną jest kasia. Jej dopuszczalne znaki zależą od standardu i praktyki dostawcy, ale struktura z jednym "@" jest kluczowa.
"@" jest separatorem między częścią lokalną a domeną. Gdy pojawiają się dwa "@", nie da się jednoznacznie ustalić, co jest nazwą skrzynki, a co domeną. Dlatego typowa walidacja uznaje taki zapis za błędny i systemy pocztowe odrzucają go już na etapie sprawdzania formatu.
Najczęściej spotyka się: brak znaku "@", dwa znaki "@", spacje w adresie, brak domeny po "@", brak kropki w domenie (np. onetpl), oraz literówki w domenie. W zadaniach testowych zwykle wystarczy sprawdzić strukturę: lokalna@domena.
W praktyce wiele usług dopuszcza podkreślenie w części lokalnej (przed "@"), np. [email protected]. Na egzaminie zwykle nie jest to "haczyk", tylko poprawny przykład. Najważniejsze jest, aby nie łamać podstawowej struktury i nie wstawiać dodatkowych separatorów.
W typowym adresowaniu internetowym domena ma przynajmniej jedną kropkę (np. onet.pl, gmail.com), bo składa się z nazwy i domeny najwyższego poziomu. Dlatego w szkolnej walidacji brak kropki w domenie jest zwykle traktowany jako błąd formatu, nawet jeśli istnieją środowiska specjalne.
Błąd składni dotyczy formatu (np. dwa "@", spacje, brak domeny) i można go wykryć bez wysyłki wiadomości. Błąd nieistniejącej skrzynki oznacza, że format jest poprawny, ale adresat nie istnieje lub nie ma takiego konta. To zwykle wychodzi dopiero podczas próby doręczenia.
Najpierw stosuje się walidację składni (np. jedno "@", brak spacji, domena po "@"). Potem, jeśli system wymaga pewności, wykonuje się potwierdzenie przez link aktywacyjny wysłany e-mailem. Sama walidacja "na oko" lub prostym wzorcem nie gwarantuje, że skrzynka istnieje.
To zależy od obsługi tzw. adresów umiędzynarodowionych (EAI/SMTPUTF8) po stronie serwera i klienta. Część systemów je wspiera, część nie. Na testach szkolnych często przyjmuje się uproszczenie bez znaków diakrytycznych, ale niezależnie od tego adres nie powinien zawierać dwóch znaków "@".
Gdy adres jest kluczowy dla procesu (reset hasła, faktury, powiadomienia), warto ograniczyć ryzyko literówek: brak spacji, poprawna domena, ewentualnie blokada nietypowych konstrukcji. Trzeba jednak uważać, by nie odrzucać poprawnych, lecz rzadziej spotykanych adresów użytkowników.
Przećwicz rozpoznawanie elementów: część lokalna, "@", domena, końcówka domeny. Rób krótkie testy: wskaż błąd w zapisie (dwa "@", spacje, brak domeny). Dodatkowo powiąż to z usługami: SMTP (wysyłka) oraz IMAP/POP3 (odbiór), bo na egzaminie pojawiają się razem.
info

Statystycznie 82% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnio łatwe

Według specjalistów z branży: "Adres e-mail w typowej składni ma postać część_lokalna@domena, więc znak "@" pełni rolę separatora i występuje tylko raz."

Źródła:

  • RFC 5322: Internet Message Format, section 3.4.1 "Addr-Spec Specification" (defines local-part "@" domain) - https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc5322 (accessed 2026-03-02)
  • RFC 5321: Simple Mail Transfer Protocol, section 4.1.2 "Command Argument Syntax", includes Mailbox and domain concepts - https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc5321 (accessed 2026-03-02)
  • RFC 6531: SMTP Extension for Internationalized Email, sections describing UTF-8 in addresses (context for currency/Unicode handling) - https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc6531 (accessed 2026-03-02)

Materiały:

  • Dokumentacja składni wiadomości i nagłówków poczty (standardy RFC dotyczące formatu adresów)
  • Materiały dydaktyczne o usługach sieciowych: SMTP/POP3/IMAP i adresowaniu
  • Ćwiczenia z walidacji danych wejściowych (formularze, wyrażenia regularne) z uwzględnieniem ograniczeń praktycznych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego