W montażu okularów korekcyjnych kluczowe jest, aby środki optyczne soczewek oraz ich położenie w oprawie były zgodne z pomiarami i konstrukcją korekcji. Dlatego parametry geometryczne dopasowania i centracji bezpośrednio wpływają na końcowy efekt użytkowy.
"Decentracja pionowa" i "Decentracja pozioma" opisują przesunięcie położenia soczewki/środka optycznego względem osi widzenia. Zbyt duże przesunięcie może powodować niepożądane działanie pryzmatyczne, dyskomfort, bóle głowy lub trudności adaptacyjne. To są typowe błędy montażowe.
"Rozstaw źrenic" (PD) jest podstawą do wyznaczenia, gdzie mają znaleźć się środki optyczne w gotowych okularach. Jeżeli PD zostanie przyjęty błędnie albo nie zostanie poprawnie przeniesiony na oprawę i soczewki, okulary mogą być formalnie "zrobione", ale będą nieprawidłowo dopasowane i nie zapewnią oczekiwanej jakości widzenia.
Natomiast "Jednorodność soczewek" odnosi się do cechy materiałowo-optycznej (jednorodności/regularności materiału), czyli do jakości samej soczewki jako wyrobu. Może mieć znaczenie dla jakości optycznej (np. pojawiania się zniekształceń wynikających z wady materiału), ale nie jest parametrem montażu i nie opisuje poprawności centracji ani osadzenia soczewki w oprawie.
W praktyce, gdy klient zgłasza problem po odbiorze okularów, optyk powinien najpierw sprawdzić elementy typowo montażowe: zgodność PD, wysokości montażowej, symetrię i decentracje. Dopiero jeśli montaż jest prawidłowy, rozważa się problemy wynikające z jakości soczewki jako produktu.
