KWALIFIKACJA OGR4 - TEST WIEDZY NR 9

W pytaniu chodzi o odporność na czynniki biologiczne (szkodniki i mikroorganizmy), czyli na zjawiska takie jak żerowanie owadów oraz rozkład/niszczenie materiału przez grzyby i bakterie.

Stal nierdzewna jest w tym zestawie najbardziej odporna, ponieważ:

• jest materiałem nieorganicznym, więc termity, grzyby i bakterie nie wykorzystują jej jako źródła pokarmu,
• nie ulega rozkładowi biologicznemu w sposób typowy dla materiałów organicznych,
• w praktyce terenów zieleni i małej architektury jest wybierana m.in. tam, gdzie liczy się wysoka trwałość i niskie ryzyko degradacji biologicznej.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

• Drewno – to materiał organiczny. W warunkach wilgotnych i przy braku zabezpieczenia jest podatne na rozwój grzybów, a także na uszkodzenia powodowane przez owady (w tym gatunki żerujące w drewnie). To klasyczny przykład materiału wymagającego impregnacji i okresowej kontroli.
• Beton – sam w sobie nie jest pokarmem dla termitów, ale może ulegać zjawiskom powierzchniowym (zabrudzenia, porastanie) oraz w pewnych środowiskach biokorozji. To jednak nie oznacza największej odporności na wskazane "szkodniki" w sensie dosłownym; w porównaniu z metalem nadal może być podatny na procesy związane z mikroorganizmami i środowiskiem.
• Kamień naturalny – jest trwały mechanicznie, ale może ulegać porastaniu (biofilm, glony, porosty) oraz oddziaływaniu mikroorganizmów na powierzchnię. W potocznym myśleniu "kamień = najtrwalszy", lecz pytanie dotyczy konkretnie odporności na organizmy żywe, a nie ogólnej wytrzymałości.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się termit, grzyby, bakterie, kluczowe jest rozróżnienie materiałów organicznych (podatnych na biodegradację) od nieorganicznych (zwykle odporniejszych na "zjadanie" i rozkład biologiczny).