W sitodruku farba jest przeciskana przez siatkę i zwykle tworzy relatywnie grubą, pastowatą warstwę. Aby nadruk był trwały, farba musi albo częściowo wniknąć w podłoże (podłoża porowate), albo dobrze związać się z powierzchnią (podłoża niechłonne – wtedy dobiera się farby o odpowiedniej chemii, np. UV, oraz przygotowuje powierzchnię).
Odpowiedź "Papier kredowany" jest najmniej odpowiednia, ponieważ papier ten ma warstwę powlekaną (kredową), która daje bardzo gładką i szczelną powierzchnię. W praktyce sitodruku oznacza to częste problemy: farba "leży" na powłoce, gorzej się kotwi, może dłużej schnąć, łatwiej się rozmazywać i ścierać po wydruku. Papier kredowany jest projektowany głównie pod techniki z cieńszą warstwą farby (np. offset), dlatego w sitodruku częściej wybiera się papiery niepowlekane.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują jako "najmniej odpowiednie":
- "Tkanina bawełniana" jest jednym z najczęstszych podłoży sitodruku (np. odzież). Jej porowatość sprzyja wnikaniu farby i uzyskaniu trwałego nadruku.
- "Szkło" jest standardowym podłożem w sitodruku dekoracyjnym i przemysłowym. Stosuje się tu farby dopasowane do niechłonnych powierzchni (np. UV-utwardzalne lub ceramiczne), co pozwala uzyskać dobrą przyczepność.
- "Metal" również jest spotykany w sitodruku przemysłowym (tabliczki, panele, oznakowania). Choć może wymagać przygotowania powierzchni i doboru właściwej farby, technologia jest opracowana i powszechnie stosowana.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się podłoże powlekane i bardzo gładkie (jak papier kredowany), rozważ ryzyko słabej adhezji i problemów ze schnięciem w sitodruku.
