W masażu tensegracyjnym zakłada się, że zmiana napięcia jednego elementu układu wpływa na napięcie innych struktur połączonych powięziowo i więzadłowo. Dlatego diagnostyka nie ogranicza się do miejsca, gdzie "boli najbardziej", lecz obejmuje z góry określone punkty palpacyjne przypisane do danego łańcucha (układu).
Dla łańcucha mięśniowo-powięziowego mięśnia najszerszego grzbietu (Układ I) ważne jest połączenie poprzez struktury kończyny górnej: przyczepy i przegrody powięziowe prowadzą do okolicy przyśrodkowej ramienia i dalej do mięśni zginaczy przedramienia. W tym układzie jednym z ocenianych elementów jest mięsień zginacz łokciowy nadgarstka, a punktem łatwym do uchwycenia palpacyjnie jest jego przyczep na kości grochowatej. Z tego powodu odpowiedź "Kość grochowata" jest właściwa, gdy pytanie dotyczy punktu ocenianego pod kątem bolesności/wrażliwości uciskowej w diagnostyce tego łańcucha.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "Kość klinowata przyśrodkowa" leży w stopie, więc nie odpowiada przebiegowi opisywanego łańcucha związanego z kończyną górną i przyczepami mięśni przedramienia.
- "Kłykieć boczny kości ramiennej" nie jest typowym punktem wynikającym z tej logiki połączeń; w opisie diagnostycznym kluczowa jest strona przyśrodkowa i mięśnie zginaczy, a nie struktury boczne.
- "Kolec biodrowy przedni górny" jest punktem anatomicznie łatwym do palpacji, ale w tej metodzie nie stanowi właściwego punktu oceny bolesności dla łańcucha najszerszego grzbietu wskazanego w pytaniu (ten łańcuch ma inne, zdefiniowane miejsca oceny).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się kości z różnych okolic ciała, najpierw ustal, czy dana struktura w ogóle należy do analizowanego połączenia funkcjonalnego (tu: kończyna górna i przyczepy zginaczy), a dopiero potem wybieraj najbardziej specyficzny punkt palpacyjny.
